VADH BACHEY BACHE PUNJAB -PART II (Devnagari)

Monday, 6 May 2013



VADH BACHEY BACHE PUNJAB 

PART II

PART –II
This part deals with
1.    Is it really impossible to settle overseas?
2.    Today Punjabi woman consider the child a burder
3.   What is the yardstick to measure happiness
4.   Are we enemies of the Bhaiyya the migrant labour
5.   BP & Sugar are the ailments of the rich
6.   A Child won’t take birth in kothi the banglow
7.    Will more population lead to unemployment
8. If Ujjanl Dosanjh can become CM in Canada what is wrong if a Bhaiyya becomes CM of Punjab?
9. OK U r right but how many babies?
10. Heavens won't fall if Bhaiyyas become a majority in Punjab?
11. Obese and drug addict can't produce babies.
12. Punjab No. 1 drugs.
13.Govt grants tax holiday to neighbouring states to attract Punjab industry
14.Appeal to Punjabis.
15, Despite ban the abortion r being conducted in a large scale but stealithily.




वद्ध बच्चे, बचे पंजाब 
part II
please first see part 1

बाहर मुलकी जाना केहड़ा सौखा है?-

बाहर दा वीजा लैना मुशकल है पर असंभव नही । मेरा इक भतीजा बड़ा चिर पुलिस विच सिपाही भरती होन लई हत्थ पैर मारदा रेहा, फिर रोडवेज दा ड्राईवर बनन लई उस उपराले कीते पर कामयाब नां हो पायआ। अज्ज उह साईपरस मुलक विच है ते भारत दे हिसाब कोयी 60000 रुपए महीने कमा रेहा है। मेरा कहन दा मतलब कि बाहर जाना मुशकल है असंभव नही। केहा जांदा है कि जदों इनसान पूरी तरां सभिअक हो जाउ तां दुनियां इक हो जाउ। इस दे आसार दिसने शुरू हो गए हन। यूरप दे 27 मुलकां ने आपणियां हद्दां खोल दितिया हन। आपना सिक्का वी इक कर दिता है: यूरो। जो दिन बदिन हरमनप्यारा हो रेहा है ते अमरीका दे डालर नूं उस तों खतरा पैदा हो ग्या है।
इंगलैंड जिस दा घणतव 255 बन्दा है अकल वाला मुलक है, इह ओहो इंगलैंड है जो आपनी अकल दे सिर ते दुनिया ते राज कर रहे ने। सायंस ते विदवता दे हर खेतर विच ओह अग्गे हन। ओनां दियां खोजां बदौलत ही अज्ज विकसत संसार खड़ा है। पर ओह अंगरेज  सरकार बच्चा पैदा होन ते भत्ता दिन्दी है। पर भोले बौलद-बुद्ध पंजाबी बच्चा मारदे हन। भायी इस तरां ना करो।
इक अध्यापक बीबी बोली, ''हाए! भाजी इस महंगायी दे दौर च बच्चा पालना बड़ा औखै''
असीं मजीठे लागे इक सकूल विच लैकचर दे रहे सां कि इक भैन जी ने इह सुआल कर दित्ता, 'जी जजबाती तौर ते अजेहियां गल्लां करनियां सुणनियां चंगियां लगदियां हन पर अज्ज दे जमाने विच बच्चा पालना बड़ा औखा है।'' असां आपने हिसाब उनां नूं दलीलां दित्तियां।
महंगायी सारे पासे वधी है सिरफ सकूल ही महंगे नही होए। 1980 च मासटर दी तनखाह 1000 रुपए सी जेहड़ी अज्ज 40,000 है। कनक 25 रुपए मण सी जेहड़ी अज्ज 480 नूं है। की बोतल ससती है? पैटरोल ससता है? फिर तुहानूं बच्चा ही क्यो महंगा दिसदा है। इक गरीब अनपड़ दे पूरे बच्चे हन। दर असल तुसी हंकारे गए हो। तुसी सोचदे हो कि गिल्ल साहब दा बच्चा फटे हाल नां होवे, टौहर च रहे, वधिया सकूले पड़े, बस च जावे। तुसी हंकारे गए हो। हंकार्या सो मार्या। भविख रिकशे वाले दा है जां बइ्हीए दा है जिन्हां दे पंज पंज बच्चे हन।
 बाअद विच चाह पीन लग्गे तां उह मासटरनी साडी जान पछान वाली निकल आई। भैन जी कोयी 45000 रुपए महीना तनखाह लैंदी लंमी जेही कार ते सकूल आउदी है। उनां दा पती प्रमेशर बिजली बोरड विच ऐकसियन। नाले तनखाह ते नाले उतों आमदन। मोटे जेहे अन्दाजे मुताबक हर महीने घट्टो घट्ट सवा लक्ख रुपया घर आ  रेहा। कोठी डेढ करोड़ दी। पर इन्न्हां नूं बच्चा पालना औखा है!  कुझ इस तरां इह कौम गरक ते आ  गई है। भाव कोठी क्रोड़ दी पा सकदे ने पर बच्चा नही पाल सकदे। इह कुदरती सराप हुन्दा है अमीर बन्दे दे घर बच्चा नही हुन्दा। बहुते राजे महाराजे बेऔलाद ही मरदे रहे हन।
जदों इह सारियां गल्लां मैं अध्यापकां विच दस्सियां तां विचों पी.टी. मासटर बोल उठ्या जी इन्न्हां अमीरां नालों रिकशा चलाउन वाले वद्ध सुखी हन। बच्चे वी ज्यादा गरीबां दे ही हुन्दे हन। दर असल साडी सोच विच वड्डा विगाड़ आ  ग्या है। देखो इह लोक कोठी पा सकदे हन, झाड़ू पोचे लई विच बइ्हिया नोकर वी रक्ख सकदे हन, पर बच्चा पालना औखा है।
ओथे फिर बहस शुरू होयी कि कौन सुखी है भाव किस नूं फ़िकर चिंता नहीं है तां सप्पशट तौर ते नतीजा इह निकल्या कि अमीर बन्दा दुखी है ते उहदे मुकाबले मेहनतकश गरीब सुखी है।
अज्ज सवानी बच्चे दी परव्रिश नूं बोझ समझन लगी है
बड़ी बदकिसमती दी गल है कि किसे वेले बहादर गिणियां गईआं पंजाबणां अज्ज बच्चा पालना बोझ समझन लग पईआं हन। असी कई बीबियां भैणां नाल गल्लां कीतियां इस मसले ते। बहुतियां कहन्दियां हन कि “बच्चा तां इक ही पालना मुशकल है।”  “अजी पड़ायी बहुत महंगी हो गई है। मसां इक बच्चा ही पड़ायआ जांदा है।” असां कुझ अजेहियां सवाणियां नाल वी गलां कीतियां जिनां ने नौकर तक्क रक्खे होए हन। इक अजेहे जोड़े नाल साडी गल होयी जिन्नां दा इको इक पुत्तर प्रदेसां च जान दी त्यारी विच सी। असां केहा कि तुसी कोठी ते 50 लक्ख ला दिते हन। की बच्चा पालना 50 लक्ख तों वी महंगा हो ग्या। तुसी ब्हईए कोलो खाली पई कोठी दी सफायी करवा सकदे हो पर की बईआ तुहाडा बच्चा खिडाउन तो नां कर देवेगा? की अज्ज खिडावे ऐने ही महंगे हो गए हन? की तुहाळ भरोसा है कि जेहड़ा बच्चा बाहर जा रेहा है उह कदी परतेगा वी सही? कुदरत दा नियम है प्रदेसां च जेहड़ा इक वारी कारोबार नौकरी पेशे विच पैर जमा लए कदी नही परतदा। हां कदी कदायी मिलन आ  सकदा है चौथे ते तां नही भोग ते शइद।याद रक्खो इह कोठियां धरियां धराईआं रह जाणियां हन। आपनी नसल दा खातमा ना करो। बच्चे पैदा होन द्यो। आपे नौकर सांभ देणगे।
जेहड़े वीर गरीब हन उह वी नोट करन कि कुदरत ने हर जीव दा अन्न दाना लिख्या हुन्दा है किसे ळ  थोड़ा ते किसे ळ  बहुता। याद रक्ख जिन्नां ळ  तुसी अज अमीरी विच देख रहे हो किसे वेले मन्दी हालत विच सन। इस लिखारी दी मां उमर लग पग 100 साल अजे वी जिन्दा है जिस ने गरीबी च सानूं 9 जण्या नूं पैदा कीता, पाल्या ते पड़ायआ वी।इह लिखारी किसे वेले सरकारी अफसर वी रेहा है। पर असी पड़्ह लिख के गरक गए, सरकारी प्रापेगंडे विच फस गए ते साडे वी दो ही बच्चे हन। अज्ज पसचाताप करदा हां पर ग्या वेला हत्थ नही आउदा। मेरे माप्यां दा जीवन जद्दोजहद वाला सी ते कुदरत दा नियम वी इहो कहदा है कि इनसान जद्दोजहद करे अवेसला नां होवे नही तां बीमारियां आ  घेरनां हुन्दा है।
असां जीवन वग्यान विच डिगरी कीती होयी है। स्रिसटी दे हर जानदार (बूटे ते जानवर) दा जीवन निशाना 1. खुराक हासल करनां ते 2. आपनी अंश अग्गे वधाउना हुन्दा है।पर इक पंजाबी लोक ने जेहड़े कुदरत दे कनून्न दी उलंघणां वड्डे पद्धर ते कर रहे ने। जे समझे नां तां इनां दा भविख धुंधकार विच है।
सुख/दुख दा पैमाना
याद रक्खो इह गल्ल मन्नी होयी है कि इह जरूरी नहीं कि जायदाद नाल तुसीं ज्यादा सुखी हो सकदे हो। सुख जां खुशी अन्दर दी अवसथा है, मन दी अवसथा है। इह मन्नी होयी गल्ल है कि अमीर नूं गरीब दे मुकाबले ज्यादा फ़िकर चिंतावां हुन्दियां हन।

बलड्ड प्रैशर ते शूगर अमीरां नूं हुन्दे हन:

बलड्ड प्रैशर, शूगर मोटापा, हारट अटैक, लकवा आदि इह सभ अमीरां दे रोग हन, जो सरीरक हिल-जुल घट्ट करदे हन ते 100 गज जान वासते वी कार, मोटर साईकल वरतदे हन। इक डाकटरी सरवेखन अनुसार पंजाब विच 49% मौतां दिल रोग, बलड्ड प्रैशर आदि नाल हो रहियां हन।
सो इह सपश्शट हो ग्या है कि ज्यादा जिंमेवारियां वाला
   19  
बन्दा सरीरक ते मानसिक तौर ते ज्यादा सेहतमन्द हुन्दा है, मुकाबले उस दे जो ढिल्लड़ बण चुका है।
इस सिधांत नूं समझन वासते सानूं इनसान दी मुढ्ढली सरीरक बणतर नूं समझना होवेगा। कुदरत ने जदों इनसान दा सरीर घड़्या इह सोच के घड़्या कि इस जीव ने जंगलां च रहना है। शिकार वासते भज्ज दौड़ करनी है। आपने आप नूं खूंखार जानवरां ते कुदरती आफ़तां तों बचाउना है। उस सारे हालात वल्ल झाती मारीए तां लग्गदा है, बन्दा संघरश, जद्दो जहद वासते बण्या है अते जदो जहद ही जीवन है। जदों जद्दो जहद मुक्क गई इनसानी सरीर अवेसला होया तां झट्ट मोटा हो जाऊगा ते बीमारियां नाल घिर जावेगा।
जेहड़े लोक इह सोच लैंदे हन कि जी बथेरा कंम कर ल्या हुन जीवन विच आराम करना है उह सचमुच्च मंजे ते पै जांदे हन।
बलड्ड प्रैशर, शूगर मोटापा, हारट अटैक, लकवा आदि इह सभ अमीरां दे रोग हन, जो सरीरक हिल-जुल घट्ट करदे हन ते 100 गज जान वासते वी कार, मोटर साईकल वरतदे हन। इक डाकटरी सरवेखन अनुसार पंजाब विच 49% मौतां दिल रोग, बलड्ड प्रैशर आदि नाल हो रहियां हन।
सो इह सपश्शट हो ग्या है कि ज्यादा जिंमेवारियां वाला बन्दा सरीरक ते मानसिक तौर ते ज्यादा सेहतमन्द हुन्दा है, मुकाबले उस इनसान दे जो ढिल्लड़ बण चुका है।
इस सिधांत नूं समझन वासते सानूं इनसान दी मुढ्ढली सरीरक बणतर नूं समझना होवेगा। कुदरत ने जदों इनसान दा सरीर घड़्या इह सोच के घड़्या कि इस जीव ने जंगलां च रहना है। शिकार वासते भज्ज दौड़ करनी है। आपने आप नूं खूंखार जानवरां ते कुदरती आफ़तां तों बचाउना है। उस सारे हालात वल्ल झाती मारीए तां लग्गदा है, बन्दा संघरश, जद्दो जहद वासते बण्या है अते जदो जहद ही जीवन है। जदों जद्दो जहद मुक्क गई इनसानी सरीर अवेसला होया तां झट्ट मोटा हो जाऊगा ते बीमारियां नाल घिर जावेगा।
जेहड़े लोक इह सोच लैंदे हन कि जी बथेरा कंम कर ल्या हुन जीवन विच आराम करना है उह सचमुच्च मंजे ते पै जांदे हन।

अज्ज धड़ा धड़ कोठियां पै रहियां हन

 तरक्कीशील कौमां हमेशां पैदावार दे साधन (means of production) पैदा करदियां जिन्नां तों वद्ध उपज होवे। कारखाने लाउंदियां, जमीनां खरीद-दियां, वरकशापा लगाउंदियां, माल डंगर पंछी पालदियां, बच्चे पैदा करदियां। पर जिन्न्हां कौमां ने गरक जाना हुन्दा ए  उह कोठियां पऊदियां ते महल खड़े करदियां।
अंगरेजां विच अखान है, "Fools build houses and wise people live in them" कि मूरख लोक इमारतां बणाउदे हन ते स्याने रहदे हन। साडा इक रिसतेसार सारी उमर मेहनत करदा रेहा नौकरी च ओतों वी वाहवा माल इकट्ठा कीता। मुंडा कनेडा च चला ग्या ते कुझ सालां बाद प्यो नूं वी सद्द ल्या। किसे रिसतेदार ते भरोसा नही सी क्रोड़ रुपए दी कोठी दी चाबी बइ्हीए नूं दे ग्या है। इहो क्रोड़ रुप्या किते वपार ते लायआ हुन्दा आप सरदारी भोगदा ते मुंडे नूं वी बाहर ना जाना पैदा। किते भांड्यां दी ही दुकान पा बहदा। सानूं दुक्ख हो रेहा है साडी कौम शुदायी हो गई है।
केहा जांदा है कि प्रसिद्ध हमलावर चंगेज खान दे इक जरनैल ने इलाका फतह करके 2 सालां विच रेहायश लई महल बना ल्या। खान नूं जदों पता लग्गा उसने जरनैल तों सारी फौज ते ताकतां खोह लईआं ते केहा तूं मेरे कंम दा नहीं रह ग्या।जिथे जद्दोजहद खतम होयी ते ऐश आ  गई समझो ओह गरक ग्या। पर देखो बदकिसमती अज्ज सारे पंजाबी कोठियां पाउन विच रुझे होए हन।
कोठी/महल विच पैदावार (production) नही हो सकदी, बच्चा जनम नहीं लैंदा।
इह कुदरती सराप है कि महलां विच बच्चा जनम नहीं लैंदा। महल विच अय्याशी हुन्दी है। सूझवान बन्दा ऐश नही करदा, ओनूं काम दी कहानी दा पता हुन्दा है।
याद रक्खो जरूरत दा मकान बणाउना उतपादन है ते कोठी बणाउनी मनफी कंम। मकान च असीं वरतों नूं मुक्ख 
    20  
 रक्खदे हां ते कोठी विच वखावा। सो प्यार्यो मकान जरूर बणायो पर जलौय वालियां कोठियां नही। कोठी खड़ोत दा प्रतीक हुन्दी है भाव जीवन विच होर तरक्की दी गुजायश नही रह गई। भायी जिन्दगी च खड़ोत stagnation ना ल्यायो। नही तां छेती ही बिसतर ते पै जाओगे। गड्डी ओहो जेहड़ी चलदी रहे।
सइंसदानां बहुतियां खोजां कुदरती वतीरे (natural phenomenon)नूं गहु नाल तक्क के कीतियां हन। जहाज डीजाईन बणाउन वाले पंछियां ते मछियां दे कुदरती ढांचे तो सिखदे हन। इस सबंध विच जे असी कुदरती वतीरा देखीए तां पता लगदा है कि कुदरत दे निजाम विच हर जानवर आपनी जिनस वधाउन दी दौड़ विच है। पर इक पंजाबी हन जो कुदरत दे असूल नूं वी नही मन्नन डहे। मत मारी गई है साडी सभना दी। सच्च है अज्ज सिक्खी सोच थल्ले नूं गई है ते जट्ट सोच भारू हो गई है, "जट्ट मैहा संसार कबीला गालणा"
आ पैलस सभ्याचार वी तुहानूं लै बएगा।
अज्ज असी देख रहे हां पंजाब विच खपत सभ्याचार consumerism भारू है भाव बाहर माल बनन डेहा ते पंजाब विच खपत हो रेहा है। दुक्ख हुन्दा है कि कारखान्यां दी जगां अज्ज पैलस ते माल बण रहे हन। इह मनफी रुझान हन। असी इह नही कहदे कि पंजाबी साध ही बण बहन। व्याह शादी ते खुशी नही करनी ते कदो करनी आ पर हद्दे बन्ने पार नां करो। आपनी औकात विच रहो। चादर देख के पैर पसारो। वेखा वेखी ना करो। रीस ते ईरखा करनी छड्ड द्यो। याद रखो जेहड़ा बन्दा रोज पाठ करदा है उहदे विच इह बुराईआं घट्ट हुन्दिया ने। सो जे बचना है तां फिर गुरू नानक दी शरन विच आ  जायो, स्याने ना बणो।
इस तों वी माड़ी गल इह है कि धारमिक कंमां विच वी इह लोक अजेहा कुझ ही कर रहे हन। गुरू नानक दे धरम दा प्रचार करन दे बिजाए इक लोक धड़ा धड़ा गुरदुआर्यां दी इमारतां बणायी जा रहे हन। अजेही मत मारी गई ए  इहनां दी। पिछे असी सकूलां विच जपुजी साहब गुटका वरता रहे सी ते कई धनाढ सज्जना नूं बेनती कीती कि उह इस कंम विच शामल होन। पर विरल्यां नूं ही इस दी अहमियत दा अहसास सी। बहुते तुहानूं गलों फड़ के 50 रुपए दा लंगर जबरदसती सड़क ते खलो के छकाय देणगे पर जे कहो जीमैंनूं सिक्खी बाबत कोयी किताब जां गुटका लै द्यो तां इह तुहानूं दुकान दा राह दसदे हन। जो बीजना उही उगना है। जे गुरदुआरे दियां इमारतां ही बणायी जा रहे हन तां गुरू वी इनां नूं सखणियां इमारतां ही दे रेहा है। जे निरा लंगर लाउदे हन तां इह खा खा मोटे होयी जा रहे ने। सिखी दा ऐना रोशन इतहास है कि इक छे साल दा बच्चा वी शहादत लई आप मुहारे त्यार हुन्दा है पर सिक्ख इह गल्लां किसे नूं दस के राजी ही नही। ओए भोल्यो सिक्खी सोच ग्रहन करो।

पंजाबीयो तुहाडी मत्त मारी गई ए

इस जीवन नूं निरंतर जारी रक्खन लई, काम, क्रोध, लोभ, मोह अते हंकार प्रमातमा ने वसीले पैदा कीते होए हन। जिवें सानूं भुक्ख लगदी है, तां असीं सरीर रूपी कार विच भोजन रूपी पैटरोल पाउंदे हां, ते जे सवाद दे खातर ऐवें खायी जावांगे तां मोटे हो जावांगे। सगों आपने आप ते बोझ बण जावांगे। एसे तरां काम दी वी कहानी है। काम ना होवे तां दुनियां चल ही ना सके, बीज ना बणे, बच्चा पैदा ही ना होवे, सो प्रमातमा ने नर मादा च इह खिच्च पायी कि दुनियां चलदी रहे ते जे असी सवाद खातर काम विच उलझांगे तां सरीरक नुकसान कर लवांगे। सो मेरे वीरां ते भैणां नूं इस गल दी समझ होनी चाहीदी है। गुरबानी पड़्हो इह सभ गल्लां समझ आ  जांदियां ने जीवन दा राज समझ आउंदा है।

की अबादी वद्धन नाल बेरुजगारी नहीं वद्धेगी?

इह सरकारां ने गुमराहकुन्न प्रापेगंडा कीता कि अबादी वद्धन नाल बेरुजगारी वद्धदी है। प्यार्यो इह ब्यान सरासर गलत है। याद रक्खो नौकरियां हमेशां अबादी दे अनुपात विच हुन्दियां हन। उदाहरन वजों जे अबादी वद्धदी है तां लीड़े, कप्पड़े, रोटी मकान दी लोड़ वी वद्धदी है। ज्यादा कारखाने लगणगे, ज्यादा सकूल, ज्यादा मासटर, वद्ध पुलिस, वद्ध बस्सां, वद्ध रेलां, वद्ध ड्राईवर।
भाव नौकरियां हमेशां अबादी दी सेवा जां सहूलत विच हुन्दियां हन। सो इह ब्यान गुमराहकुन्न है कि अबादी वद्धन नाल बेरुजगारी वद्धदी है।

पंजाब च 25 लक्ख नौकरियां पंजाबियां नूं दिसियां ही नां।

अज्ज पंजाब विच 25 लक्ख दे करीब बइ्हीए हन। 2001 दी मरदम शुमारी अनुसार 17 लक्ख सीगे। इह गरीब लोक पंजाब विच सैर करन नहीं आए। इह सारे इथे नौकरी रुजगार खातर आए हन। पंजाब विच लेबर ओरीऐंटिड नौकरियां तां सारियां बइ्हियां ने सांभ लईआं हन। जिवें असां पिछे लिख्या है कि किवें पंजाबियां च मनफी रुझान भारू होए पए ने। कोठियां पाउन ते बड़ा जोर दित्ता जा रेहा है। अंमृतसर विच असीं देखदे हां कि कोठी विच जो पत्थर दा कंम हुन्दा है सभ  बइ्हियां  ने सांभ ल्या है, लगभग 100%ही।
राज मिसतरी, राज मजदूर, फल ते सबजी वेचन वाले, पिंडां च फेरी लाउन वाले, मेल्यां ते दुकानां लाउन वाले, कारखान्यां च वड्डी तादाद बइ्हीए आ  गए हन।
याद रक्खो जेहड़ा बन्दा अज्ज राज मिसतरी नाल मजदूरी कर रेहा है कल्ल्ह नूं उस ने राज बणना है ते परसो ठेकेदार। जेहड़ा कारखाने च मजदूर है कल्ह नूं फोरमैन वी उसे ने ही बणना है। अज्ज जेहड़ा सबजी दी रेहड़ी लाउंदा है कल्ल्ह नूं सबजी दा थोक वपारी वी ओहो बणदा है। 1960-70 दे दहाके च पंजाब 'चों वड्डी गिणती विच जुआन बाहर दे सूब्यां च ट्रक्कां दे ड्राईवर ते कलीनर बणे। बाअद विच इहो लोक तरक्की करके ट्रक्कां दे मालक ते ट्रांसपोरटर बणे। याद रक्खों तरक्की हमेशां (Line of promotion from trade itself) कित्ते विचों हुन्दी है। जेहड़ा बन्दा जो कंम कर रेहा हुन्दा है उनूं उस कित्ते दे राज (Trade Secrets) पता हुन्दे हन। बाहर दा बन्दा जे उपर बैठेगा तां फेल हो जावेगा। सो सपश्शट है कि जेहड़ा बइ्हिया अज्ज मजदूर है कल्ह नूं ठेकेदार ओहो होवेगा।
बाहरले मुलकीं जंम जंम जाओ।
असीं इह गल हरगिज नहीं कहन्दे कि तुसीं बाहर ना जायो। बाहरले मुलकीं जाओं। खूब मेहनत करो। पर जिन्नां चिर एथे हो एथे वी डट के कंम करो। बाहर जा के तुसीं कदी वी किसे कंम तों नहीं झिजकदे, सिरफ़ डालर वेखदे हो। एथे वी एहो नजरिया रक्खो। किसे कंम नूं माड़ा ना कहो। ब्राहमणवादी सोच छड्ड द्यो।
कंम लभ्भन वेले टौहर ना देखो। इह देखो कि किन्ने पैसे बणने ने। वेहले कदी ना बैठो जो कंम मिले कर लयो। पिछे जेहे साडा इक पछान वाला डाकटर मुंडा इंगलैंड ग्या तां पहलां गैरज विच कारां धोन दा कंम करदा सी अज्ज कल इक सरकारी हसपताल विच वड्डे अहुदे ते है।
बाहर दे मुलकां विच बच्चा जदो नौवीं, दसवीं जमात विच पहुंचदा उदों ही थोड़ा बहुता कंम करना शुरू कर दिन्दा है भावें 2 घंटे ही कर लवे। सो जे घर विच गरीबी है तां गवांढ विच कंम कर लयो, बच्चा खिडा लयो, बजुरग सांभ लयो, शरमाउना नहीं। सानूं इह भुल्लना नहीं चाहीदा कि साडे जेहड़े बाहरों वीर आउंदे ने ते एथे वड्डियां वड्डियां कारां च जो फिरदे ने बाहरले मुलकां च जा मेहनत मजदूरी वी करदे ने। सानूं इन्न्हां ते फख़र है।
याद रक्खो नासतक सोच ने साडा बेड़ा गरक कर दिता। गुरू नानक दा धरम निमानी किरत दी गल करदा है वड्याउदा है, जदो कि कामरेडी कलचर कंम-चोर बना दिन्दा है क्युकि नासतकवाद दसदा है कि साडा मालक (Employer) साडा शोशन कर रेहा है। हालत इनी विगड़ गई है कि अज्ज पंजाबी बन्दा हड्डहरामी हो ग्या ते बईआ मजदूर वद्ध कंम कर रेहा है। क्युकि मैं खुद्द किसे वेले नासतक रेहा हां हुन मसूस करदा हां कि इह साडी बदकिसमती सी जो असां जवानी वेले कामरेडी सोच नूं अपणायआ।

सवाल - जे उजल दोसांझ कनेडा च मुक्ख मंतरी बण सकदा है तां पंजाब च बइ्हिया बने तां क्यों तड़फदे हो ?

इह सवाल ते बणदा ही नहीं क्युंकि हालात वक्ख वक्ख हन। उह कुझ इस तरां:-
उजल दोसांझ कनेडा दे ब्रिटश कोलम्बिया सूबे दा प्रीमियर बण्या जिथे पंजाबियां दी वसों सिरफ 3% है। भाव दुसांझ नूं मुक्ख मंतरी पंजाबियां नहीं सी बणायआ। उह अंगरेजां दियां वोटां नाल बण्या सी, अंगरेजां दे रहमोकरम ते । जिवें अज्ज भारत दा प्रधान मंतरी सिक्ख है, इहदा इह मतलब नहीं कि  सिक्खां दी ताकत नाल उह बण्या है जां सिक्खां दा बहुमत है। कोयी वी अहुदेदार हमेशां उस खिते दा वफादार हुन्दा है, जिस ने उनूं बणायआ होवे। देखो नां केंदर पंजाब नाल वितकरा ते धक्केशाही कर रेहा है जिवे इथो दे कारखाने बाहर कढ्ढ दिते गए ने तुसी की समझदे हो कि सिक्ख प्रधान मंतरी इस बेईमान नीती नूं बदल दवेगा। हरगिज नही। चार साल पहलां अंमृतसर विच उहने इक ऐस ई  ज़ैड ऐलान्या सी भाव कारखाना समूंह जिस नाल लक्ख तों
   22  
वद्ध लोकां नूं रुजगार मिलना सी। पर इक अफसर ने ही उस सकीम नूं रद्द कर दिता सी।
पर 30 सालां बाअद बइ्हीए दे मुक्ख मंतरी बनन दे मायने बिलकुल वक्ख होने ने ओदों बइ्हीए ने बइ्हियां दी वोटां नाल मुक्ख मंतरी बणना है ना कि पंजाबियां दे रहमो करम ते। भाव ओदों पंजाब विच बइ्हिया दा बहुमत हो जावेगा ते सरकार ने बइ्हिया बहुमत दी भलायी लई कंम करनां है नां कि घट्ट गिणती पंजाबियां लई। जदों किसे राज विच किसे कौम दा बहुमत होवे तां फिर उह बहुमत दे लोकां दी भलायी लई कानून्न बणाउदा है। फिर इथे पंजाब विच पंजाबी बोली नूं परां करके हिन्दी लागू कर दित्ती जावेगी ते हौली हौली सारा सभ्याचार यू.पी. ते बेहार वाला हो जावेगा।
सो बहुमत होना वक्ख गल्ल है ते कोयी कौम खुशी नाल किसे चमचे नूं उचा अहुद्दा दे देवे उह वक्खरी गल्ल। जिवें किसे वेले बूटा सिंघ नूं ग्रेह मंतरी बना दित्ता सी। 1984 वेले ग्यानी ज़ैल सिंघ भारत दा राशटरपती सी ओहदे नक्क दे ऐन हेठां दिली विच सिक्खां दा कतलेआम हो रेहा सी। विचारा बेवस सी कुझ नही सी कर पायआ।
सवाल की असीं बइ्हिया दे दुशमन हां -
नहीं। सगों सानूं तां गरीब मेहनतकश इनसान नाल हमदरदी ते मुहब्बत  है। साडे गुरू साहबान ने सानूं दस्स्या है कि हर जीव विच उस प्रमातमा दा रूप है। घट घट में हरिजू बसै। गुरू साहबान दा फुरमान है सभै सांझीवान सदायन कोयी ना दिसे बाहरा जीयो। पर नाल ही गुरू साहब आपने सभ्याचार दी वी रखवाली करदे हन ते बाहर दी भाशा अपणाउन लई हैरानी ज़ाहर करदे हन।
''घरि घरि मिया सभनां जियां बोली अवर तुमारी ॥''
पंजाबी भाशा दी सिफ़त है कि जे बन्दे ने पंजाब विच बचपन नहीं गुजार्या उह पंजाबी बोली पूरी तरां पंजाबी  लहजे विच नहीं बोल सकदा। कई बइ्हीए एथे 20 साल तों रह रहे हन पर उह पंजाबी नहीं बोल पाउंदे। एहो बइ्हीए जदों गुजरात विच हुन्दे हन तां साल बाअद ही पूरी गुजराती बोलदे हन।
सो बइ्हीए नाल सानूं वड्डी दिकत इह है कि इह पंजाब च आ  के वी आपनी हमकी, तुमकी जारी रखदै ते आपनी बोली नहीं छड्डदे जिस करके साडी बोली ते सभ्याचार ते माड़ा असर पैंदा है।

तुसी ठीक कहन्दे हो पर किन्ने बच्चे होन ?

असीं किसे खास गिणती दे हक्क च नहीं हां असीं कहने हां बच्चे नूं गरभ विच ना मारो इह पाप है। किन्न्हे बच्चे होन इह कुदरत ने वेखना हुन्दा है। किसे जमाने विच वद्ध बच्चे पैदा हुन्दे हन किसे च घट्ट। उंज पंजाबियां च अखौता मुहावरे सालां तों चलदे आ  रहे हन:-
इक वाली - अन्नी,  दो वाली - काणी,  तिन्न वाली - सुआणी, चार वाली - चौधराणी,   पंज वाली - राणी।
सो राणियां, सुआणियां रब्ब ने बणाउणियां हन, असीं बस्स पाप ना करीए।
जी अबादी तां पहलां ही बहुत है।
नहीं, पंजाब विच तां सगों बन्द्यां दी जरूरत है तां पंजाब विच 25 लक्ख बइ्हीए आए हन। भाव साडे इथे बन्द्यां दी जरूरत है। गुज़ायश हैगी आ।नाले पंजाब दा अबादी घणतव दुनियां दे कई मुलकां नालों घट्ट है।
जे बई्हए पंजाब च बहुगिणती च हो जाणगे तां केहड़ी आफत आ  जाऊ?
इस सवाल तों अन्दाजां लायो पंजाबियत भावना किन्नी निवान वल चली गई है। इह सवाल सुन असां उलटा सवाल कर दिता कि पंजाबी लोक भायी पंजाब च घट्ट गिणती च क्यो हो जान? आपने घर विच क्यो खतम हो जान? क्यो बई्हए वधन ते पंजाबी घटन?  मासटर जी नूं कोयी जवाब नां औड़्या। असां केहा कि बइ्हीए आपने आपने सबंधत सूब्यां विच खूब वधन फुल्लन, जुगो जुग जीन पर इथे सिरफ पंजाबी लोक ही वद्ध फुल सकदे हन।असी किसे वी कीमत ते आपना सभ्याचार सांभ के रक्खना है। इह भुल्ल जायो कि पंजाबी लोक इस हद्द तक गरक जाणगे। असां फिर समझायआ कि इह वकती उतार चड़ाय आउदे ने किसे कौम विच। प्रचार चल रेहा है तुसी देखना अगले दहाके विच पंजाब विच वधन दर बाकी सभ सूब्यां तों वद्ध होवेगी।
पिंड महेशवरी फिरोजपुर दे इक सकूल मासटर ने इह सवाल करके मेरे रोंगटे खड़े कर दिते सन। कहन तों भाव लोक किथों तक डिग्ग चुक्के हन। कौमी इज्जत नां दी कोयी गल रह ही नही गई। ओसे ही सकूल विच मैं किसे होर मासटर नाल जदों इस गल दा गिला कीता तां उस ने दस्स्या कि विरोधी मासटर कम्यूनिसट है। 

17.तुहाडियां गल्लां तां ठीक हन पर मेरा मन्न अन्दरो नही मन्नदा कि अबादी वधे

इक प्रिसीपल ने सानूं इह गल कही। असी ओनां नूं फिर आखरी सवाल कीता कि मासटर जी तुहानूं पैदा करके तुहाडे माप्यां ठीक कीता कि गलत कीता? की तुहाडे आउन नाल अबादी वधी सी जां घटी सी? मासटर जी नूं कोयी जवाब नां आउड़्या। साडा कहन तों भाव इह है कि जदो असी गरभ विच किसे बच्चे नूं खतम कर रहे हुन्दे आ  तां आउन वाला कोयी प्रिसीपल मार रहे हुन्दे आ कोयी डाकटर कोयी इंजियर, कोयी मजदूर, कोयी किसान, कोयी सिपाही कोयी ड्राईवर, कोयी मां कोयी प्यो। जीवन विच हर खेतर दे बन्दे दी अहमियत है । कोयी इनसान वाधू नही। की तुसी मजदूर दे बिनां कोठी बना सकदे हो? की तुहानूं ड्राईवरां दी जरूरत नही ? की डाकटर दी जरूरत नही?
जदों गरभ विच तुसी इनसान खतम कर रहे हुन्दे हो तुहानूं की पता कि किन्ने अहम इनसान नूं तुसां मार दिता। तुहाडी आतमा ते बोझ रहना ही रहना है जेकर तुसी हैवान नही हो तां। शासतरां च आउदा है कि इनसान नूं मारना सभ तों वड्डा पाप है, इह हिन्दूमत, ईसाईमत, बुधमत, ते इसलाम वी मन्नदा है पर सिक्खी तां मन्नदी है कि हर जिय रब्ब दी जोत हुन्दा है।

पंजाबियां रब्ब दी बखशशां मोड़ियां

इह कोयी सुआनी ही दस सकदी है कि गरभ विच बच्चे नूं पालना किन्ना मसती भर्या समां हुन्दा है। ओह मसती जेहड़ी लोकी बोतलां पी पी के लभदे हन मां ओस तों वी वड्डा अनन्द पूरे 9 महीने माणदी है। जनम समें जो कशट आउदा है उस विच वी मिट्ठा मिट्ठा अनन्द हुन्दा है। दुनियां विच इह मन्नी होयी गल है कि बच्चे नूं पालना जीवन दा सभ तों खूबसूरत ते अनन्दमयी मौका हुन्दा है। बच्चा इनसान दे खिडौने दी तरां विचरदा है। प्यार लैदा ते प्यार लटाउदा। इह हुन्दा ही सभ कुझ कुदरती है। जे बच्चा प्यारा नही लगेगा तां कोयी उस नूं पालेगा ही नही। खिच्च कुदरत ने ही पायी है। देखो भैड़ी जेही अवारा कुत्ती दे कतूरे किन्ने प्यारे लगदे हन।
 डाकटर रुत्थ बरिसटर लिखदी है कि,
"मै समझदी हां कि गरभ अवसथा औरत दे जीवन दा सभ खूबसूरत समां हुन्दा है। नहुं लंमे ते मजबूत हो  जांदे हन, वाल लंमे ते मोटे ते पीडे हो जांदे हन। चेहरे ते खास चमक आउदी है जिस बारे आम गल्लां करदे हन लोक। साडी चमड़ी दी हालत  वधिया हो जांदी है। शुरू दे महीन्यां विच काम दी खिच्च कुझ ज्यादा ही वध जांदी है। जिन्दगी अनन्दमयी हो जांदी है।"
बच्चे दे जनम बाद घर विच जेहड़ा प्रेम दा फुल खुशबू खिलारदा है पूरा टब्बर गद्द गद्द हो उठदा, उनूं चुंमदा चट्टदा वारी वारी जांदा। बन्दा गरीबी, अमीरी आकड़ दुक्ख दरद दो मिंट वासते भुल जांदा जदो उस गुलाब दी मुसकराहट दा साहमना करदा। जेहा जांदा जिस टब्बर विच बच्चा खेडदा होवे उस विच कदी बलड्ड प्रैशर जेहियां अलामतां नही आउदियां।तुसी कदी नही सुण्या होवेगा कि दुद्ध चुंघाउदी मां नूं बलड्ड प्रैशर दा नुकस है।
अंञाना दो साल दा होया उस ने पहली वारी तुहाडे कहने नूं अमोड़ दिता ते आपनी अजाद हसती होन दा तुहानूं अहसास वी करा दिता। कि प्रमातमा ने उनूं जेहड़ा भेज्या है उस दा (बच्चे) आपना इक मकसद है। दो मिंट लई तुहाळ गुस्सा वी आया फिर उसदी तोतली जेही आं..आं..उं..उं अग्गे तुहाडा मोह बेहबल हो जांदा है। किते सूझवान ग्यानवान माप्यां नूं ही इह अहसास हो पाउदा है कि बच्चा आपनी किसमत नाल लै के आया है।
सच्च मुच्च बच्चा पालणा, उनूं वड्डे हुन्दे देखणा, उनूं महसूस करनां बड़ा सुखदायक लमहा है। जेहड़ा सिरफ भागां वाल्यां माप्यां नूं मिलदा है। दूसरे तां गिणतियां मिणतियां करदे ही जवानी टपा लैंदे हन... हाय जी दो हो गए ने, महगायी बड़ी है, सकूल बड़े महंगे ने सरकारी च पावांगे तां टौहर नही बणना। घर दे लागे जेहड़ा सकूल है उहदे विच वी नही पाउना क्युकि सवेरे जे बस्स ते बच्चा सकूल नां ग्या तां साडा टौहर सवाह बणना है। इक ही बहुत ...।
अज इस मजमून (पेरंटिंग) ते लिखद्यां मैनूं बटाले दियां गलियां वाली खिलरे झाटे वाली उह शदैन मासटरनी मां याद आ  रही है जिदा इको इक लाल सड़्हक हादसे विच रब नूं प्यारा हो ग्या सी।

मोटा बन्दा ते अमली बच्चा पैदा नही कर सकदे

अज्ज असी देखदे हां कि पंजाबी गभरू वेखन ळ  मोटे तगड़े हन। पर पैदायश करन विच कमजोर हो गए हन। इस दा मुख कारन नशा है। याद रक्खो शराब पीन वाला बंन्दा जां कोयी वी अमली बच्चे पैदा करन दे पक्ख तों बेहद्द असमरथ ते कमजोर हो जांदा है। उसदे वीरज विच शकरानू ही घट्ट हो जांदे हन। इहो हाल ज्यादा मोटे बंंदे दा हुन्दा है। डाकटरी असूल मुताबिक दोनों किसम दे लोक पैदायश तों असमरथ हो जादे हन।
पंजाबी मुट्यारां वी गलत प्रापेगंडे सदका प्रवार नियोजन दे नवें नवे तरीके अखत्यार कर रहियां हन। अजेहियां हड्ड हरामी हो गईआं हन कि बच्चे दी परव्रिश करनां बोझ समझन लग पईआं हन। ओधर खुराकां ज्यादा हो गईआं हन। कुदरत दा नियम है जदों जीव ळ  खुराक ज्यादा मिलदी है उदों उह पैदायश करदा है। काम दा सिद्धा सबंध खुराक नाल हुन्दा है। पर पंजाबियां दी बदकिसमती इह मजे लभ्भन खातर काम वल जांदे हन। की कदी मजे नाल कोयी त्रिपत होया है? कुदरत ने तां इह खिच्च पैदा कीती होयी है कि जिय पैदा हुन्दे रहन। 
नश्यां च पंजाब दा पहला नम्बर
अज्ज पंजाब दुनिया दा इक अजेहा खेतर बण ग्या है जिस विच सभ तों ज्यादा नश्यां दा सेवन हो रेहा है। खुद पंजाब सरकार दे कर योग बजट दा 1/3 नश्यां तो
   24  
 आ  रेहा है।इस सभ दे बावजूद अज्ज अकाली ते कांगरसी नेता चोणां मोके लोकां विच नशे वरता रहे हन।
धी दा गरभ विच ही घान जरूर होया है मुंडे नही मारे?
इह सोचना वी गलत है। दो बच्च्यां तों बाद जेहड़ां वी गरभ विच आया उह खतम हो ग्या। मत्त ते अजेहा पड़दा प्या, गरभ खतम करके गन्दी नाली विच रोड़ दिता जांदा रेहा। एनी बेकदरी कीती इनसानी जान दी। वाहगुरू साडा गुनाह माफ करे। असां सार्यां पंजाबियां इह गुनाह कीता ते करवायआं सरकार ने प्रापोगंडा करके। नाले कसूर है साडी लीडरशिप दा जिसने कौम दा माड़ा चंगा सोचना हुन्दा है, ते ओधर लिखारी लीडर नूं सेध दिन्दा है। पर साडी बदकिसमत साडा लिखारी नासतक बण ग्या। सो मुड़ चिड़ के गल लिखारियां ते आ  पैंदी है ते असी वी लिखारी हां ते इकबाल करदे हां कि सभ तों वड्डे गुनाहगार असी हा। ते जो  गलत नीतियां सरकारां घड़ रहियां सन असां लोकां ने ओनां खिलाफ अवाज नां उठाई। सो वीरो ते भैनो अज्ज तों तहई्ईआ कर लओ कि कुदरत दे कंम विच बिलकुल दखल नही देणा।

21.जे इह गल सच्ची है तां अकाल तखत दे जथेदार हुकमनामा क्यो नही जारी करदे?

इह सवाल वड्डी अहमियत वाला है। पर साडे जथेदार वी साडे विचो ही हन साडे वरगी ही सोच रखदे हन। जे संगत दा दबाय बणेगा तां आपे हुकमनामा वी जारी हो जाएगा। जथेदार ने बहुगिणती संगत दी सोच दे अनुकूल चलना हुन्दा है।
फिर वी आओ आपां इस लेख रांही जथेदार साहब नूं बेनती करीए कि उह कौम नूं सुचेत कर देण।
सो इक पासे सिक्ख हन जो आपना खोज खुरा ही मिटाउन ते तुले होए ने। दूसरे पासे मुसलमान लोक भारत विच गरीब हन पर उनां दी गिणती लगातार वध रही है। ते लोकतंतर विच वोटां दी गिणती नाल ही फैसले हुन्दे हन। मुसलमान लीडर महसूस करदे हन कि उनां दी कौम भविख वासते पूरी तरां सुरक्खिअत है ते उह किसे वेले वी आपनी राजसी हालत बेहतर कर सकदे हन। हिन्दू कट्टड़पंथी जथेबन्दी आर ऐस ऐस तां दुहायी दे रही कि भारत विच मुसलमानां दा राज हो जाणां है। पर उह नाल नफरत दा पाठ पड़ाउदे हन। साडा धरम सरबत्त त  दा भला मंगदा है असां आपनी कौम दी गल करनी है।
सानूं जागन दी जरूरत है क्युकि हुकमरान पारटियां पंजाबियां नाल वड्डा वितकरा कर रहियां हन।
वितकरे दी इंतहा देखो  पंजाब दे गवांढी सूब्यां जिवे कि 1.जंमू कशमीर, 2.हमाचल, 3.उतराखंड आदि विच पंजाबी लोक जमीन जायदाद नही बना सकदे पर पंजाब विच गैर पंजाबियां ळ  जायदादां खरीदन दी खुल्ल है। 4.राजसथान विच तां सरकार ने बिनां कोयी कळन बणायआं इक सरकारी हुकम नाल ही पंजाबियां ळ  पंजाब विच जमीन खरीदन ते पाबन्दी ला दिती है। जिला मैजिसटरेटां ळ  अजेहे हुकम कर दिते गए हन।
गवांढ विच टैकसां तों छोट दे दिती गई है
इन्हां सूब्या ने पंजाब दी सनअ्अत ळ  आपने वल खिचन खातर केंदर सरकार दी सहमती सदका अनेकां र्याइता दित्तियां होईआ हन जिवे सेल टैकस, इनकम टैकस, ऐकसाईज, चूगी तों पूरी माफी है बिजली ससती ते जमीन मुफत दित्ती जा रही है। पिछले 10 साल दे अरसे विच कोयी 50,000 कारखाना इकाईआं बन्द होईआं हन। अंमृतसर दा बटाला रोड ते छेहरटा दे कोयी 35000 कारखाने बन्द करवा दिते गए हन। इक बड़ा दिलचसप केस साहमने आया कि पाबन्दियां दे बावजूद अंमृतसर दी कपड़ा प्रोसिसिंग सनअत चल रही सी। ओनूं खतम करन खातर इथों दे कारखाना यूनियन दे लीडरां कोलो दसखत करवा लए ते बाद विच ऐकसाईज ड्यूटी कुझ इस तरां कर दिती गई जिस दा फायदा पंजाबियां नूं नां होवे। सनअत बन्द हो गई जां हिजरत कर गई। कारखान्यां दे थां पैलस बण गए हन। पर साडे बादल ते कैपटन इस मसले ते चुप्प हन।

हड़ां वेले दर्या पंजाब दे ते सोके वेले हर्याना राजसथान दे

इक साजश दे तहत किसानां ळ   मुफत बिजली दित्ती जा रही ए  तां कि नहरी पानी वल इनां दा ध्यान नां जावे। ते नहरी पानी बहुता हर्याने ते राजसथान ळ   दे दिता ग्या है।  जद कि हड़्हां वेले दर्यावां दी मार पंजाब ळ  पैदी है। नतीजा भुगतन लई पंजाबी लोक त्यार हो जान क्युकि हर साल पानी दी तह डेढ फुट थल्ले जा रही है ते अगले 20 कु सालां तक जमीन हेठला पानी खतम हो जाना है। प्रधान मंतरी वाजपेयी ने तां इक वेरां जनतक ब्यान ही दे दिता कि अगला युद्ध पानी तों होवेगा।
पंजाबी बोली नूं नुक्करे ला दिता ग्या है
पंजाबी भाशा ळ  सरकारी तौर ते नकार दिता ग्या है।पंजाब दी रानी पंजाब विच ही गोली बना दिती गई है। वीचारी दी मीडीए विच तरसयोग हालत बनी होयी है।पंजाब विच गैर पंजाबी अखबारां दा चलन पंजाबी अखबारां नालो वद्ध हो चुक्का है। ओधर शहरां दे बहुते सकूलां विच पंजाबी तां पड़ायी ही नही जा रही। इह सकूल सिद्धे ही दिल्ली बोरड नाल जोड़ दिते गए  हन।
प्राईवेट पंजाबी टी वी चैनल पंजाबी बोली दा डट्ट के जलूस कढ्ढ रहे ने।पंजाबी विच सिरलेख देने तां किते रेहा, प्रोगरामां दे बैनर वी अंगरेजी च दिते जा रहे ने। ऐम ऐच इक नां दे चैनल ने ते सौंह खाधी होयी आ  कि पंजाबी दा लफज़ सकरीन ते नही आउन देणा। हां पीटीसी नां दा चैनल कदी खबरां जरूर सकरीन थल्ले पंजाबी च लिख दिन्दा है। पर बैनर पंजाबी च नही आउन दिन्दा। इहनां दे कई कम्पेयर तां इओ लगदा है जिवे हिन्दी बोली नूं ही पंजाबी लहजे विच बोल रहे होन।
ओधर सरकारी प्रापेगंडे दा अजेहा असर होया है कि अज्ज पंजाबी लोक आपनी बोली दी शबदावली बोलन विच हीन भावना समझन लग पए हन।अज्ज 'धी पुत्त' आखद्यां वी शरमाउदे हन कहन्दे हन “जी असी पड़े लिखे हां साडा इक ही बेटा ते इक ही बेटी'।

पंजाबियां नूं अपील

वीरो ते भैणों जे तुसी साडे नाल सहमत हो तां
1.हर पंजाबी (बन्दा उमर 60 साल तों थल्ले ते भैन जो 50 तो थल्ल) ते जो बलड्ड प्रैशर जेहियां अलामतां तो बचना चाहुन्दे हन उह पंजाबियां ते अहसान करन,  इक इक होर पंजाबी पुत्त ते धी इस पंजाब दी झोली विच पाए।
2.जेहड़े वी धरम नाल सबंध रखदे हो उस विच पक्के होवो। सिक्ख वीर ते भैणां अज्ज तों वायदा करो कि गुरबानी दे लड़ लगोगे। याद रखो जे किसे पड़े लिखे सिक्ख नूं जे अजे जपुजी साहब याद नही होया तां उह खोखला सिक्ख है। गुरबानी पाठ नाल बन्दे नूं फिकर चिंता नही लगदी। सो रोजाना पाठ करो। जिनां नूं बलड्ड प्रैशर वगैरा दी शकायत हो चुक्की है उह दवायी खाना छड्ड देन ते सिरफ थंध्यायी भाव तेल घ्यो वरतना बन्द कर द्यो। कसरत शुरू करो । सैर करो। तुहाडी तकलीफ 10 दिन विच खंभ ला के उड जावेगी। याद रखो बी पी वद्ध खान दी बीमारी है। अग्गे तो कुझ चिर लई रोटी पहलां नालो अद्धी कर द्यो। पर सुचेत रहो। ज्यादा तकलीफ होन समें सारा कुझ डाकटर दी सलाह नाल ही करो।
3.वखाव्यां तों बचो। जो कुझ तुसी हैगे ओ  ओस नूं सवीकार करो। ज्यादा टौहर ते फुकरेपन तों बचो।
4.गुरू नानक दे तिन्न-थंमा सिधांत नूं जीवन विच अपणाउना 1.नाम जपना 2. किरत करनी ते 3. वंड छकणा। हर किसे ने कंम करनां है वेहले नही बहणा
5. वद्ध बच्च्यां वाली भैन दा मखौल नां उडाउ। सगो उहदी वड्यायी करो। रब्ब जदो बखशश करे तुहाडी झोली भरे तां ओनूं नाह नां आखो।गरभ विच बच्चा नही मारना।

डाकटर ते अध्यापक वरग नूं अपील

 डाकटर सहबान ते अध्यापक वरग दी आपनी कौम नूं बचाउन लई वड्डी जिंमेवारी बणदी है। यूनीवरसिटियां विच बैठे  प्रोफैसर साहबान इस मसले ते कौम नूं सुचेत करन विच फेल ते अवेसले साबत होए हन। इह दुक्ख दी गल है। मरदम शुमारी जेहे महत्तव पूरन अधिऐनां तों अभिग रहना आतम हत्त्या करन तुल है। खास करके साडे इकोनोमिकस मजमून दे अध्यापकां तों अजेहे विश्यां ते आपां वड्डियां आसां रखदे हां।
लीडरां नूं अपील
तुसीं जाणदे हो पिछले 40 सालां विच पंजाब विच दोगलापन (Hypocricy). वधी है, वखावापन, जलौबाजी, भारू हो गए हन। ते सभ तों माड़ी गल्ल इह कि पंजाबी मेहनत ते फखर  (Dignity of Labour) करन बिजाए मेहनत नूं नीवां समझन लग्ग पए हन। इस गल दा सौखा इलाज समाज दे लीडरां कोल है। जनता हमेशा ओहो कंम करदी है जो आगू (Ideal or Role Model)करदे हन। तुसी ओनां दे रोल माडल होसो किरपा करके पंजाबी समाज ते तरस करदे होए हर आगू लोकां साहमने आप कंम कर के वखाए। साडे राजनीतक लीडर ते वड्डे वरकर, डाकटर,  इंजीनियर  अफसर ते खास करके सतिकारत लेडीज लोकां साहमने मेहनत करन, किरत करन दी आप मिसाल बणन।आप संकेतक (Symbolic) झोना लाउन, ट्रैकटर वाहुन, कदी आप झाड़ू फड़न, साईकल चलाउन, डंगर बन्नन वगैरा दे कंम लोकां साहमने करन साडी गरंटी है 2 साल विच इह समाज फिर लीहां ते आ  जावेगा।
ते दूसरी सभ तों महत्तवपूरन बेनती इह है कि पंजाबी लीडर खुद्द बच्चा पैदा करके मिसाल पेश करन ।तुहाडियापने समाज प्रती वड्डी जिंमेवारी बणदी है जो 
   26  
निभायो। मैनूं पता है इस विच मुशकलां आउणगिया। लोकी मखौल करनगे। साडियां भैणां विच प्रचार बहुत गलत हो चुक्का है उह बच्चा पालन नूं लाहनत समझ रहिया हन। ओनां नूं समझाउना पवेगा। इस कंम विच सूझवान भैणां नूं अग्गे आउना पवेगा, ओह ही दूसरियां नूं समझा सकदियां हन। 
भैणां इस गल वल्ल वद्ध ध्यान देण
हर घर/ मुहल्ले विच  सुआणियां ओनां जनानियां नूं मखौल करदियां हन जिन्न्हां दे बच्चे 2 तों वद्ध हुन्दे हन। आपस विच गल्ला करनगियां ते कहणगियां जी फलानी तां डंगर है, शदैन है अंञाने जंमी जांदी आं। जे पंजाबियां बच्चना है ता अजेही सोच नूं ठल्ल पाउनी होवेगी। बहादर पंजाबणां नूं इह गल्ल समझनी पवेगी। दूसरियां भैना नूं समझायो कि जे गरभ नहीं धारन करोगियां तां कुदरत दी करोपी झलनी पवेगी। बलड्ड प्रैशर, शूगर, मोटापे, लकवा, बेकार-गोडे  ने आ  घेरना है। वद्ध बच्च्यां वालियां सुआणियां नूं उतशाह देना होवेगा। साडे अकाल तखत जथेदार साहब दा फरज बणदा है कि उह अजेहे जोड़े नूं सनमान देवे जिदे ज्यादा तों ज्यादा बच्चे हन। साडे लीडरां नूं इस पक्ख वल भाव जोड़्यां नूं सनमानत करन वाल ध्यान देना पवेगा।�

मुढली सरीरक सिख्या देन दी वी बेहद्द जरूरत - डा. निझ्झर

अंमृतसर दे डा. इन्दरबीर सिंघ निझ्झर हुरी दस्सदे हन कि मोटापा सिरफ बच्चा पैदा करन विच ही रुकावट नही बण रेहा सगो मोटापा वी इक रोग ही ते कई रोगां दी मां जिवे:- दिल्ल दे रोग, शूगर, सुते होया साह रुकना (सलीप ऐपनिया), कुझ इक किसमां दा कैंसर, गैंठिया, खुराक दा पलटा (Reflux), दिलगीर (Depression), पिशाब च तकलीफ, ते जनानियां विच माहवारी दा अग्गे पिछे हो जाना आदि।
ओनां केहा बहुते लोक अग्यानता कारन ही दुख झल्ल रहे हन। जिवे लोकां ळ  पता ही नही है कि पानी पीना सरीर लई किन्नां जरूरी है। अज्ज चाह पी पी के लोक ढिड्ड दियां बीमारियां लायी बैठे ने।  लोक अन्ने वाह तलियां चीजां ते मसाल्या दे चसके लै रहे ने। अंमृतसर शहर दे 50 साल तों उपर दे कोयी 45% लोक शूगर जां बलड्ड प्रैशर नाल पीड़त हन। अग्यानता करके अज्ज दिल्ल दे रोगां करके कमाऊ बन्द्यां दियां मौतां हो रहियां हन।
शराब ने सेहत बरबाद कर दिती है। उनां केहा,"कयी मरीजां ळ  अज्ज एडज़ दा ग्यान है। क्युकि थोड़ा जेहा  प्रचार होया है। पर पीलीए बारे बिलकुल कोरे हन।इह जिंमेवारियां सरकार ते समाज ने निभाउणियां हुन्दियां हन।इक तन्दरुसत ते कमाऊ बन्दे दी मौत देश दा वड्डा नुकसान है। सिख्या देन च आउन वाले थोड़े जेहे खरचे बदले मुलक ळ  बहुत वड्डा फायदा होवेगा।सकूलां दे सलेबस विच इस दी घाट है सरकार आपनी जुंमेवारी नही निभा रही।अखबारां/टी वी /रेडीयो/ रांही वी सेहत बाबत लोकां नूं सुचेत कीता जावे"�

चोरी छुपी गरभपात (Abortion) दा धंधा अज्ज वी जोरां ते है- डा. छाछी

डा. जसजीत छाछी जनाना ते प्रसूत रोगां दे माहरां विचों पूरे पंजाब विच सतिकारत हन। नगर निगम अंमृतसर दे जनाना हसपताल दे 1975 तों  1985 तक मुखी रहे ते अजकल इनां दा आपना हसपताल है।
साडी सोच दी विरोधता करदे होए डा. छाछी  ने सीमित जनम दी जोरदार वकालत कीती ते केहा कि हेड़ां पैदा करन दे मुकाबले थोड़ी पर गुणवान ओलाद होनी जरूरी है।असां दस्या कि पंजाब दा बच्चा तां सगो गुणवता पक्खो वी पछड़ ग्या है अज्ज पंजाब 'चो घट्ट ही आई ए  ऐस वगैरा जेहे सतिकारत औहदे वासते चुने जा रहे हन। सगो बेहार जेहे सूबे गुणवान बच्चा पैदा करन विच मोहरी हन। इथे डा. छाछी  ने केहा कि सिख्या खेतर विच अनुशासन दी घाट करके अजेहा होया है।पिछे सरकारी सकूलां विच पड़्हायी तां रही ही नही सी। फिर असां ओनां दा ध्यान दिवायआ कि जो अबादी दे रुझान बने होए हन ओनां तों लगदे कि पंजाब विच ब्हईआं दा बहुमत हो जावेगा अते अज्ज राज वोटां तह करदियां हन। इस मसले ते आ  के डा. छाछी वी गंभीर होए ते केहा कि जरूरत है बाकी दे सूब्यां विच वी प्रवार नियोजन मुहंम विच जोर दिता जावे। ओनां ने केहा कि इह गलत होवेगा कि असी पंजाब विच अबादी वधाईए। असां केहा कि मन्न लओ बाकी दे सूबे इस संतुलन नूं ल्याउन लई त्यार नही हन तां की कीता जावे? इस दा हल सरकार कढ्ढे जिवे बाहरी लोकां दा इथे वोट अखत्यार खोह ल्या जावे तां कि पंजाबियां नूं घट्ट गिणती होन दा डर नां रहे। ओनां बार बार केहा कि जनम दर पूरे भारत विच इको जेही होवे।
गुणवता वाली अबादी ते जोर दिन्द्यां ओनां केहा कि प्रदूशन रहत, बीमारी रहत,ते सिखिअक समाज होवे नां कि अजेही अबादी होवे जो साफ सुथरी नां रह सके जां जुरम विच रुझी होवे।
ओनां मन्न्या कि गरभ धारन करनां किसे औरत वासते बड़ा मान वाला ते सुखद समां हुन्दा है।
ओनां इह वी मन्न्या कि अखीरी महीन्यां समे गरभ च पल रेहा बच्चा पूरा सुचेत हुन्दा है। इथो तक कि जनम उपरंत आपनी मां दी अवाज पछान सकदा है। इस करके गरभपात पाप ही है।
ओनां दस्स्या कि गरभपात रोकू कळन  (PNDT Act)पास होन दे बावजूद अज्ज वी चोरी छुपी गरभपात धड़ा धड़ हो रहे हन।
कारन गिन गिन के डा. छाछी ने मन्न्या कि पंजाब विच नामरदी/बांझपन (Infertilty) दी दर वध रही है।
ओनां मन्न्या कि गरभपात दी शुरूआत व्यापक तौर ते अंमृतसर तों ही 1980 दे दहाके विच होई। बाद विच तां हर थां इह कंम जोरां च हो ग्या।ओनां दस्स्या कि अंमृतसर करके ही 80वे दहाके विच गरभपात दा केस पारलीमैंट विच पहुंच्या।
   27  

 गरभपात (Abortion) दे तरीके-ज़रा दस्सोगे केहड़ा ठीक है?

आयो पहलां जनाब भरून (Foetus) दे वाधे दी गल समझ लईए
1.पहला दिन- भरून दा सैकस तह हो जांदा है कि नर होवेगा कि मादा ते जीवन दी सारी कहानी तह हो जांदी है। 23  23 करोमोज़ोम आ  डेरा जमाउदे हन। 
2.दूसरा हफता- मां तों खुराक लैनी शुरू ।
3.तीजा-चौथा हफता- दिमाग बण्या, कंगरोड़, फेफड़े, ढिड्ड, लीवर, गुरदे ते अक्खां घड़ियां गईआं
4.चौथा हफता- सिर घड़्या ग्या, दिल धड़कना शुरू।
5.छेवे हफते तों 8वां हफता- मूंह नक्क सभ घड़े गए। मां दा ढिड्ड ठणकायो बच्चा छेती नाल परां हुन्दा है।
6.8वां हफता- पोटे दियां लकीरां उभर आईआं जेहड़ियां जीवन भर ओसे तरां रहणगियां ।
7.तिन्न महीने दा- बच्चा सकल सूरत ते लै चुक्का है बस्स हुन इसने वधदे जाना है।
दूसरे पासे मां ते डाकटर सोचदे हन कि केहड़े तरीके इस दा कंम तमाम कर दिता जावे। उस बेजुबान अणदेखी जान नूं मारन लई उस दी उमर अनुसार हेठ दिते वक्ख वक्ख तरीके अपणाए जांदे हन। हालांकि हर केस विच मां दी मौत दा खतरा तां बण्या ही रहदा है।
1.टीका- तिन्न महीने तक दे भरून नूं मारन लई मीथोट्रीकसेट दा टीका लायआ जांदा है जिस दी सिफत है कि भरून नूं आकसीजन ते खुराक मिलनी बन्द हो जांदी है ते दम घुट्ट के मर जांदा है। फिर इक टीका होर लगदा है जिस नाल मर्या भरून बाहर आ  जांदा है। इस तरीके तां कदी 7 तों 8 हफते वी लग जांदे हन ते मां दा रोज खून छुट्या रहन्दा है। गरभपात किसे वेले वी हो सकदै।कदी दफतर जां कलास विच वी। उंज इस तरीके कईआं नूं कैंसर वी हो जांदी है। उलटियां टट्टियां तां अकसर लगियां ही रहन्दियां हन।
2.वैकयूम कलीनिंग वाला तरीका- इक ताकतवर वैकयूम सकशन ट्यूब अन्दर पायी जांदी है जिस करके आउल ते पानी बाहर खिच्च लए जांदे हन। बच्चा मां नालो टुट्ट जांदा है ते टोटे हो के बाहर निकल जांदा है। जे कोयी टोटा विचे रह जावे तां फिर इनफैकशन हो जांदी है।
3.छुरा- रसता खुला करके इक छुरा अन्दर घुमा दिता जांदा है। भरून मां नालो तोड़ के बाहर कढ्ढ दिता जांदा है। 3 महीने बाद करो तां खोपड़ी दी हड्डी सखत हो चुकी हुन्दी है उनू फिर विचे तोड़ना पैदा है।खोपड़ी दे तिखे टोटे बच्चेदानी दा बुरा हाल कर दिन्दे ने।खून अकसर वद्ध वह जांदा है। बच्चेदानी छलनी हो जांदी है ते मां वासते खतरा।
4.प्रोसटेगलैंडीन टीका- दूसरी तिमाही बाद। टीका लाउन नाल पीड़ां शुरू हो जांदियां हन। अकसर ही बच्चा जिन्दा जागदा पैदा हुन्दा है। इहदे साईड इफैकट तां बड़े खतरनाक हन। मां वी चड़ायी कर सकदी है।
5.लून टीका- टीका ला के बच्चे दानी दा पानी बाहर कढ दिता जांदा है ते फिर 250 लून घोल दा अन्दर टीका ला दिता जांदा है जिस नाल भरून दी चमड़ी इक दम सड़ जांदी है। तिन्न दिनां दे अन्दर सड़्या मर्या लाडला बाहर आ  जांदा है। इस विच वी खतरे तां हैगे ई  ने कदी मां पक्की ही कोमा च चली जांदी है।
6.यूरिया टीका- लून वाले टीके नालो घट्ट खतरनाक है पर कदी गरभपात हुन्दा ही नही ते फिर सरजरी करनी पैंदी है। 2% केसां विच कंम विगड़ ही जांदा है।
7.अप्रेशन- जदों कोयी दूसरा तरीका फेल हो जावे तां फिर पेट ते चीरा दे के भरून, औल ते पानी  बाहर कढ्ढ दिते जांदे हन। इस प्रकार बच्चा जींदा जागदा ही हुन्दा ते होली होली मां दे साहमने दम तोड़दा है। कई केसां च मां दुबारा गरभ धारन नही कर सकदी।
8.अलटरासाऊंडी जनम- इह अखीरी तिमाही विच तरीका वरत्या जांदा है ते डाकटर तरीके नाल  बच्चे दी लत्त फड़ के बाहर खिचदा है। बच्चा बाहर आ   जांदा है पर सिर फस जांदा है। फिर सिर नूं फेह दिता जांदा है ते बच्चे दा मगज़ सकशन तरीके बाहर खिच ल्या जांदा है।
सो दस्सो तुसी केहड़ा तरीका अखत्यार करोगे अपनी ओलाद नूं मारन लई। तुहाडी उस नाल मुहब्बत नही होयी क्युकि उस नूं देख्या नही।की आपने दूसरे बच्चे नूं वी मरवा सकदे हो? उस ते लून पा द्योगे? ओहदी खोपड़ी दे टोटे करवा के मगज़ बाहर कढ्ढवाउगे? नही। पर गरभ वाले बच्चे लई इने पत्थर दिल किवे बण गए। ओह वी जान है। लेखा देना ही पैणा। ‡
 








ਜਿਹੜਾ ਇਨਸਾਨ ਉਹਦਾ ਦਿਲ ਤਾਂ ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਦਹਿਲ ਜਾਏਗਾ ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਹੋ ਹੀ ਹੈਵਾਨ ਗਿਐ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਰੂਟੀਨ ਦੀ ਗਲ ਹੈ।

+++27+++
=======
IMPORTANT GRAPHS AND IMAGES THAT COULD NOT BE POSTED IN TEXT IN THE BOOK















AH...WELL WE R NOT GOING TO RAISE A DEMAND FOR MONEY.   THEN HOW CAN U HELP? 
VERY SIMPLE. U PASS ON THIS MESSAGE. REMEMBER THIS IS A QUESTION OF LIFE AND DEATH. 
SO PASS IT ON. U CAN MAKE A REFERENCE OR A RECOMMENDATION OF THIS WEBSITE. ANY WAY THIS IS THE LOGO OF THIS CONCEPT OF MORE BABIES
vadh bache bache punjab





Continue Reading | comments

CORRIDOR TO KARTARPUR – CENTRE GOVT LOOKING FOR EXCUSES (Punjabi)

Sunday, 5 May 2013

CORRIDOR TO KARTARPUR – CENTRE GOVT LOOKING FOR EXCUSES (Punjabi)

1. History of Kartarpur sahib 2. Story of Corridor
This article in Punjabi was published in book 'VADH BACHEY BACHE PUNJAB'
Plus u will see here the latest image of Kartarpur sahib as taken from border with a zoom lens.

THE PEACE POINT ON THE LINE OF HATRED I.E INDO-PAK BORDER

THE CORRIDOR TO A SHRINE OF PEACE CALLED KARTARPUR. KARTARPUR IS UNBELIEVABLY STRANGE AND MYSTERIOUS PLACE BECAUSE THERE EXIST THREE MAUSOLEUMS OF A SINGLE PERSON: GURU NANAK, AND THAT TOO SPREAD IN TWO WARRING COUNTRIES; INDIA AND PAKISTAN. IT IS THE BIRTH PLACE OF LATEST RELIGION OF THE WORLD CALLED SIKHISM.

IT HAS A TREMENDOUS POTENTIAL OF BRINGING DAWN OF PEACE IN INTERNATIONAL RELATIONS

It is just about 4 KM from Indo-Pak border on the right bank of river Ravi in Pakistan and is visible from Border. On the demand of Sikhs, the Pakistan Govt has agreed to grant a FREE CORRIDOR i.e entry without passport/visa. John McDonalds ex- UN member and peace maker visited Corridor site on June 20, 2008 and emphasized that this Corridor hold key to Indo-Pak peace. The present President of India Sh. Pranab Mukherjee visited the Corridor site on June 28, 2008. On Oct.1, 2010 the Punjab Legislative Assembly unanimously passed a resolution urging the Govt of India (Central Govt) to immediately approve the Corridor Plan and ensure early opening of the Corridor.

IT IS 12 YEARS NOW AND GOVT OF INDIA IS YET TO ACCEPT IT.  People r continuously praying to God so that He blesses peace sense to India. Any how 2.5 million people visit Corridor Point on Border between March 1 to 10 and visiting..


 ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਸਾਹਿਬ-ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦਾ ਸਾਝਾ ਸਥਾਨ ਜਿਥੋ ਵਾਸਤੇ

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਬਿਨਾ ਪਾਸਪੋਰਟ ਲਾਂਘਾ ਦੇਣ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ

Kartarpur sahib: View from India-Pakistan border with a zoom lens


 ਕਰਤਾਰ ਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਅੰਦਰ ਰਾਵੀ ਦਰਿਆ ਕੰਢੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।ਇਥੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ 18 ਸਾਲ ਰਹੇ ਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਧਰਮ ਦੀ ਨੀਹ ਰੱਖੀ।ਜਿਥੇ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਅਮਲੀ ਰੂਪ (ਪ੍ਰੈਕਟੀਕਲ) ਖੁਦ ਜੀ ਕੇ ਦਸਿਆ; ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ,ਗ੍ਰਸਤ ਨਿਭਾਈ, ਜਾਤ ਪਾਤ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸਭ ਨੂੰ ਲੰਗਰ ਦੀ ਇਕੋ ਪੰਗਤ 'ਚ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਢਾਲ ਕੇ, ਭਾਣਾ ਮੰਨਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਕਰਤਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗ-ਸੰਗ, ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ, ਵਿਖਾਵੇ ਤੇ ਕਰਮਕਾਂਡ ਵਿਅਰਥ ਹਨ। ਬੰਦਾ ਫਿਰ ਖੁਸ਼ੀ, ਗਮ ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਠ ਚੜਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਅਨੰਦ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਦਾ ਹੈ ਨਹੀ ਤਾਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਗ੍ਰਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ ਭਾਈ ਲਹਿਣੇ ਨੂੰ ਗੁਰਿਆਈ ਦੇ ਕੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾ ਗਏ। ਵੱਡੇ ਰਹੱਸ ਦੀ ਗਲ ਹੈ ਕਿ ਇਥੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਮੁਸਲਮਾਨਾ ਪਵਿਤਰ ਕਬਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਧ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਇਕ ਤੀਸਰੀ ਸਮਾਧ ਭਾਰਤ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਇਸ  ਸਥਾਨ ਤਕ ਖੁਲਾ ਲਾਂਘਾ ਦੇਣਾਂ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ।ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਕਿ ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਪਾਸਪੋਰਟ ਦੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅੰਦਰ ਜਾ ਸਕਣਗੇ। ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਲਾਂਘਾ ਪਾਸ ਕਰ ਦਿਤਾ ਹੈ ਪਰ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਕਾਂਗਰਸੀ ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਘੇਸ ਮਾਰੀ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਪਮਹਾਂਦੀਪ 'ਚ ਅਮਨ ਤਾਂ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੈ ਜੇਕਰ ਇਸ ਸਰਬ ਸਾਝੇ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸਾਰ ਲਈ ਜਾਵੇ ਜੋ ਪਿਛਲੇ 56 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਣਗੋਲਿਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਸੰਨ 2001 ਤੋ  ਲੈ ਕੇ ਸੰਗਤਾਂ ਹਰ ਮੱਸਿਆ, ਸੰਗਰਾਂਦ ਤੇ ਪੁਨਿਆ ਤੇ ਇਸ ਲਾਂਘੇ ਦੀ ਖੁਲ ਲਈ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀਆਂ  ਹਨ।

ਕਰਤਾਪੁਰ ਰਾਵੀ ਕਿਨਾਰਾ (ਭਾਰਤ-ਪਾਕ ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ 3 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਜਿਲਾ ਨਾਰੋਵਾਲ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ  (ਸਾਹਮਣੇ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜਿਲਾ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਭਾਰਤ )ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ 54 ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਬਟਾਲੇ ਤੋਂ 35 ਤੇ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ 39, ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਲਾਹੌਰ ਰਸਤੇ 180 ਕਿ.।  ਲਹੌਰੋ ਰੇਲ ਵੀ  ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਚੱਕ ਅਮਰੂ ਵਾਲੀ ਲਾਈਨ ਤੇ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਨਾਂ ਦਾ ਸਟੇਸ਼ਨ  ਹੈ। ਸਰਹੱਦ ਤੋਂ ਕੋਈ 3 ਕਿਲੋਮੀਟਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅੰਦਰ ਰਾਵੀ ਦੇ ਪਰਲੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਚੀ ਥਾ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਲੋਕਿਕ ਕਹਾਣੀ ਕਰਤਾਰ ਪੁਰ ਦੀ

Kartarpur

 

 ਅੱਜ ਕੱਲ ਜੋ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਕਸਬਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿੰਡ ਪੱਖੋਕੇ ਹੈ, ਜਿੱਥੋ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਿੱਖ ਅਜਿਤਾ ਰੰਧਾਵਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਆਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਥੋਂ 12 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਕਲਾਨੌਰ (ਮੱਧਕਾਲ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿਥੇ ਅਕਬਰ ਦੀ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਹੋਈ ਸੀ) ਵਿਖੇ ਉਦੋਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਕਰੋੜੀਆ (ਭਾਵ ਟੈਕਸ ਕਲੈਕਟਰ) ਰਾਜਾ ਦੁਨੀ ਚੰਦ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜੋ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਕ ਦਿਨ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰਕਾਬ ਤੋਂ ਪੈਰ ਤਿਲਕਣ ਕਾਰਨ ਡਿੱਗਾ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਹੋਇਆ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਚੜਿਆ ਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਦਿਸਣਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਜਦ ਹੰਕਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਨਿਮਾਣਾ ਬਣਕੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰੀਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗਿਆ ਤੇ ਸਿੱਖ ਹੋ ਨਿਬੜਿਆ। ਏਸੇ ਨੇ ਹੀ 100 ਵਿਘਾ ਜ਼ਮੀਨ ਪੰਥ ਨੂੰ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਬਕਾਇਦਾ ਮੋਹੜੀ ਗੱਡ ਕੇ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ: ਕਰਤਾਰ ਪੁਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਮਿਤੀ 13 ਮਾਘ ਸੰਮਤ 1572ਨੂੰ ਰੱਖੀ।ਰਾਜਾ ਦੁਨੀ ਚੰਦ ਨੇ ਧਰਮਸਾਲ ਵੀ ਬਣਵਾਈ। ਕਈ ਅਜੋਕੇ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਆਪਣੀ ਸਹੁਰੇ ਢੇਰੀ ਤੇ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਵਸਾਇਆ ਹੈ ਜੋ ਗਲਤ ਹੈ।ਦੁਨੀ ਚੰਦ ਵਾਲੀ ਸਾਖੀ ਬਕਾਇਦਾ ਪੁਰਾਤਨ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।ਰਾਜਾ ਦੁਨੀ ਚੰਦ ਦੀ ਓਲਾਦ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ  ਭਗਤ ਰਾਮ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜੋ ਮਹਾਰਾਜੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬਖਸ਼ੀ ਸੀ।(ਦੁਨੀ ਚੰਦ ਦੀ ਕਲਾਨੌਰ ਵਿਖੇ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ) 
* ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਆ ਕੇ ਪੀਰਾਂ ਫਕੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਆਮ ਸੰਸਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਲਏ। ਗੁਰੂ  ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਪੱਗ ਹੁੰਦੀ, ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਪਰਨਾ ਤੇ ਤੇੜ ਚਾਦਰ ਹੁੰਦੀ।ਸੋਢੀ ਮਿਹਰਬਾਨ ਵਾਲੀ ਸਾਖੀ ਮੁਤਾਬਿਕ ਸਿਰ ਤੇ ਜੂੜਾ ਹੁੰਦਾ। ਸੁਬਾਹ ਸਵੇਰੇ ਕੀਰਤਨ ਹੁੰਦੇ ਬਾਣੀਆਂ ਪੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
* ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇਕ ਕਵੀ ਨੇ 1774 ਈ.'ਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਧਰਮਸਾਲਾ ਬਣਾਈ ਉਹ ਮਸਜਦ ਦੀ ਨਿਆਈ ਸੀ। “ਗੁਰੂ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਅੱਧਾ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਤੇ ਅੱਧਾ ਹਿੰਦੂਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।”
28



* ਬਾਕੀ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਉਦਾਸੀਆਂ ਸਾਹਿਬ ਕਰਤਾਰ ਪੁਰ ਤੋਂ ਹੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ ਸਨ। (ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਫਿਰ ਇਥੇ ਹੀ ਆ ਵਸਿਆ।ਪਹਿਲਾਂ ਕਲਾਂਨੌਰ ਰਹਾਇਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਬੇਦੀ ਪੱਖੋਕੇ ਆ ਗਏ।)
*ਇਥੋਂ ਹੀ ਸਾਹਿਬ ਵਟਾਲਾ, ਸਿਆਲਕੋਟ, ਲਹੌਰ, ਪੱਟੀ, ਟਿੱਲਾ ਬਾਲ ਗੁਦਾਈ ਸਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸੈਲ ਲਈ ਗਏ।
* ਇੱਕ ਜੋਧਾ ਨਾਮੀ ਗੁਰੁ ਦਾ ਸਿੱਖ ਪਿੰਡ ਖਡੂਰ ਵਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਦਕ ਤੇ ਗੁਰੂ-ਭਗਤੀ ਦਾ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚਲ ਚੁਕਾ ਸੀ। ਉਸੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਲਹਿਣਾ ਨਾਮੀ ਤ੍ਰੇਹਣ ਖੱਤਰੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸੱਚਾ ਉਪਾਸਕ ਸੀ। ਲਹਿਣੇ ਨੇ ਜੋਧੇ ਕੋਲੋਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਲਹਿਣਾ ਆਪਣਾ ਸੰਗ (ਜੱਥਾ) ਲੈ ਕੇ ਵੈਸ਼ਨੋ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਾਤ ਉਹਨਾਂ ਪੱਖੋਕੇ ਪੜਾਅ ਕੀਤਾ। ਮਨ੍ਹੇਰੇ ਜਦ ਬਾਕੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤਾਂ ਲਹਿਣਾ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਬਜ਼ਰੁਗ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸ ਪਾਸੋਂ ਲਹਿਣੇ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਡੇਰੇ ਬਾਰੇ ਪੁਛਿਆ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੇ ਉਸਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਲਗਾਮ ਫੜ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਉਦੇ ਚਲੋ। ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਜਦ ਲਹਿਣਾ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ ਤਾਂ, ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਉਹ ਬਜ਼ੁਰਗ ਖੁਦ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਆਪ ਹੀ ਸੀ। ਲਹਿਣਾ ਬਸ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ  ਦੂਸਰਾ ਗੁਰੂ ਥਾਪ ਕੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਬਣਾ ਦਿਤਾ।
* ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਪਹਿਲੀ ਵੇਰ ਬਿਕ੍ਰਮੀ 1589 ਮੁਤਾਬਿਕ 1532 ਈ: ਨੂੰ ਕਰਤਾਰ ਪੁਰ ਆਏ ਸਨ।
* ਇਥੇ ਹੀ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਮੁਤਾਬਿਕ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਨੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਤੇ ਤਰਤੀਬ ਦੇ ਕੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਧੁਰਾ ਜਪੁਜੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
* ਸਾਖੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਈ ਬਲਵੰਡ ਕੀਰਤਨੀਏ ਨੂੰ ਸਹਿਬ ਨੇ ਆਪ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਸੱਦ ਲਿਆਦਾ ਸੀ।
* ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਵਿਖੇ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਵਾਸਤੇ ਦੋ ਵਕਤ ਲੰਗਰ ਦਾ ਇੰਤਜਾਮ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। (ਸਰਦੀਆਂ 'ਚ ਖਿਚੜੀ ਨਾਲ ਰੋਟੀ ਤੇ ਗਰਮੀਆਂ 'ਚ ਦਾਲ ਨਾਲ) ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਲੰਗਰ ਤੋਂ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਾਂਹ ਕਰ ਦਿਤੀ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਨੂੰ ਕੱਚੀ ਰਸਦ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਚੁੱਲੇ ਵਾਸਤੇ ਜਦੋਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਪੁੱਟੀ ਤਾਂ ਥੱਲਿਓ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਪਿੰਜਰ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਦੂਸਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਦ ਪੁਟੀ ਤਾਂ ਕੀੜੀਆਂ ਦਾ ਭੌਣ ਨਿਕਲਆ। ਆਖਿਰ ਹਾਰ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਚਰਣੀ ਲਗਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ।
* ਕਲਾਨੌਰ ਦੇ ਸੈਦੇ ਤੇ ਘੇਹੋ ਖਿੱਜਰ ਖਵਾਜਾ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਸੁਫਨੇ 'ਚ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਖੁਦ ਖਵਾਜਾ ਪੀਰ ਵੀ ਗੁਰੂ  ਜੀ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ ਤੇ ਮੱਛੀ ਦੀ ਭੇਂਟ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ।
* ਇਥੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਲਇਆ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ‘ਚੋਂ ਸਿਰਫ ਲਹਿਣਾ ਹੀ ਖਰਾ ਉਤਰਿਆ।  ਉਦੋਂ ਕਈਆਂ ਦੀ ਕੁਤੱਕੇ (ਡੰਡੇ) ਨਾਲ ਭੁਗਤ ਵੀ ਸਵਾਰੀ। ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵੇਲੇ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ, ਪੱਖੋਕਿਆਂ ਦਾ ਸਧਾਰਨ, ਭਗੀਰਥ ਤੇ  ਲਹਿਣਾ ਹੀ ਪੂਰੇ ਉਤਰਦੇ। ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੰਬਰ ਲਹਿਣੇ ਨੇ ਹੀ ਲਏ।
* ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਹੋਰ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੂਲ ਚੰਦ ਸਣਖੱਤਾ, ਪ੍ਰਿਥੀਮੱਲ, ਭਾਈ ਲਾਲੋ, ਭਾਈ ਕਾਲਾ, ਭਾਈ ਮੀਹਾਂ, ਅਜਿਤਾ ਰੰਧਾਵਾ, ਮਾਣਕ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਸੁਖਾ ਤਖਾਣ, ਪੀਰਾ ਲੁਹਾਰ, ਧੀਰੂ ਨਾਈ, ਨਿਹਾਲਾ ਰੰਧਾਵਾ, ਦਲੇਲ ਪਠਾਣ, ਸੰਤਾ, ਕਮਾਲੀਆ ਤੇ ਭਾਈ ਬਾਲਾ ਤੇ ਮਰਦਾਨਾ ਹੋਏ ਹਨ।
* ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਆਪਣੀ ਮੌਜ ਮੁਤਾਬਿਕ ਭੇਸ ਵੀ ਬਦਲਦੇ। ਇਕ ਵਾਰੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਣਕ (ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸਾਂਸੀ) ਦਾ ਭੇਖ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੀਚਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਨੀਚ ਕਿਹਾ।ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪੈਗੰਬਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਏਨੀ ਨਿਮਰਤਾ ਵਿਖਾਈ ਤੇ ਅੱਜ ਤੋਂ 500 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ 'ਅਛੂਤਾਂ' ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾਇਆ।
* ਰਾਵੀ ਕਿਨਾਰੇ ਇਕ ਵੇਰਾਂ ਦੀਵਾਨ ਲਾਈ ਬੈਠੇ ਸਨ ਕਿ  ਕੁਝ ਸ਼ਰਾਬੀ ਮੁੰਡੇ ਖਰਮਸਤੀ ਕਰੀ ਜਾਣ। ਜਿਸ ਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਡਾਟ ਮਾਰਨ। ਪਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਕਾਇਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸਭ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੀ ਨਜਰ ਆਵਦੇ ਨੇ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦਾ ਨਸ਼ਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਾਮ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ, ਮਰਨ ਸਭ ਨੇ ਵਿਸਾਰ ਰਖਿਆ ਹੈ।
* ਬੇਬੇ ਨਾਨਕੀ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਭੈਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਇਕ ਮਿਕ ਹਨ।ਬੇਬੇ ਜੀ ਸੁਲਤਾਨ ਪੁਰ ਲੋਧੀ ਦੇ ਜੈ ਰਾਮ ਉਪੱਲ ਨਾਲ ਵਿਆਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਤਲਵੰਡੀ ਦਾ ਹਾਕਮ ਰਾਇ ਬੁਲਾਰ ਸਾਹਿਬ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਪਛਾਨਣ ਵਾਲਾ ਦੂਸਰਾ ਸ਼ਖਸ ਹੋਇਆ ਹੈ।(ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਮਹਿਤਾ ਕਾਲੂ ਪਟਵਾਰੀ ਸੀ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤਾ ਸੀ। ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਘੁੰਮੀ (ਸੁਲੱਖਣੀ) ਸੀ ਉਹ ਬਟਾਲਾ ਦੇ ਚੋਨੇ ਖਤਰੀ ਮੂਲ ਚੰਦ ਦੀ ਧੀ ਸੀ- ਪੇਕਾ ਨਾਂ ਗੁਬੂ)
* ਬਾਬੇ ਨੇ ਜਦ ਫਰਮਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਕੂਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸਵਾਲ ਉਠਿਆ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪੰਜ ਭੂਤਕ ਦੇਹ ਨੂੰ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਦਫਨਾਇਆ ਜਾਏ ਜਾਂ ਹਿੰਦੂਆਂ ਵਾਂਗ ਜਲਾਇਆ ਜਾਏ। ਸਾਖੀਆਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਕਤ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਉਪਦੇਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹਿੰਦੂ ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਫੁੱਲ ਰੱਖ ਦੇਣ। ਸਵੇਰੇ ਦੇਖਣਾ ਕਿ ਜਿੱਧਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਕਮਲਾ ਜਾਣ ਉਹ ਸਮਝੋ ਹਾਰ ਗਏ। ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਚਾਦਰ ਚੁੱਕੀ ਤਾਂ ਉਥੋਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗਾਇਬ ਸੀ। ਜਦ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਧਿਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਐਨ ਤਾਜ਼ੇ ਰਹੇ। ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਹੀ ਅੱਧ ਵਿਚੋਂ ਪਾੜ ਕੇ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਸਾੜਿਆ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬਕਾਇਦਾ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਧ ਦੇ ਨਾਲ ਕਬਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
* ਅੱਸੂ ਦੀ ਦੱਸਵੀਂ ਸੰਮਤ 1596 (22 ਸਤੰਬਰ 1539) ਨੂੰ ਗੁਰ ਸਾਹਿਬ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਏ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਵਿਖੇ।
ੂ 
Add caption

29


 ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮ ਸਾਖੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਕੁਲ ਉਮਰ 70 ਸਾਲ 5 ਮਹੀਨੇ ਤੇ 7 ਦਿਨ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਉਮਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਜਨਮ ਵਸਾਖ ਦਾ ਬਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੀਆ ਜਨਮ ਸਾਖੀਆਂ ਤੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀ ਵਸਾਖ ਹੀ ਹੈ।ਪਰ ਬਾਲੇ ਵਾਲੀ ਜਨਮ ਸਾਖੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਭੁਲੇਖੇ ਖੜੇ ਕਰ ਰਖੇ ਹਨ।ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਕਤਕ ਪੁਨਿਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਗਲਤ ਹੈ।ਇਤਹਾਸਕਾਰਾਂ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਚਲਤ (ਬਾਲੇ ਵਾਲੀ) ਜਨਮਸਾਖੀ ਬਾਦ ਦੀ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਹੈ।ਓਧਰ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿੱਖੀ ਵਿਚ ਵਸਾਖੀ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਸਬੂਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦਸਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਤੇ ਖਾਲਸੇ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਵਸਾਖੀ ਹੀ ਤਹਿ ਕੀਤਾ। ਅੱਜ ਸੁਧਾਰਵਾਦੀ ਸਿੱਖ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਹਾੜਾ ਵੀ ਵਸਾਖੀ ਤੇ ਹੀ ਮਨਾਇਆ ਜਾਏ ਪਰ ਸਾਡੇ ਉਹ ਵੀਰ ਜੋ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦਾ ਇਕ ਅੰਗ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਉਹ ਗੁਰਪੁਰਬ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਹਨ। ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਹਿਸਟੋਰੀਅਨ ਤੇ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਪੁਰੇਵਾਲ ਨੇ ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਡੂੰਘੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਕਰਕੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਉਤਰ ਕਰ ਰਖਿਆ ਹੈ।
* ਭਾਈ ਲਹਿਣੇ ਨੇ 6 ਸਾਲ (ਕਈ ਲਿਖਾਰੀਆਂ 13 ਸਾਲ ਲਿਖਿਆ ਹੈ) ਤੱਕ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਰਹਿ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਸਾਹਿਬ ਲਹਿਣੇ ਨੂੰ 'ਪੁਰਖਾ' ਕਹਿਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।ਲਹਿਣੇ ਨੂੰ ਗੁਰੂ  ਥਾਪਣ ਵੇਲੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਲਹਿਣੇ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਾਲੀ ਪੋਥੀ ਵੀ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
Add caption
* ਲਹਿਣੇ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਪ੍ਰਤੀ ਸਿਦਕ, ਤੇ ਪੂਰਨ ਭਰੋਸੇ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਉਦੀਆਂ ਹਨ।
* ਸੰਮਤ 1741ਬਿਕਰਮੀ (1684 ਈ.) ਨੂੰ ਰਾਵੀ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਕਾਰਨ ਸਮਾਧ ਤੇ ਕਬਰ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਸਿੱਖ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਗੁਰੂ  ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਹੀ ਕਰਨੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੁਰੂ  ਸਾਹਿਬ ਗੋਰਾਂ ਅਤੇ ਮੜ੍ਹੀਆਂ ਪੂਜੇ ਜਾਣ ਤੇ ਖਿਲਾਫ ਸਨ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਬੇਦੀਆਂ ਨੇ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਤੋਂ ਭਸਮ ਵਾਲੀ ਗਾਗਰ ਲਿਆ ਕੇ ਪੱਖੋਕੇ ਲਾਗੇ ਦਫਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿੱਥੇ ਅੱਜ ਕੱਲ ਸਰਜੀ ਦੇ ਖੂਹ ਉਪਰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਦੇਹੁਰਾ ਸਾਹਿਬ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਸੋ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸਮਾਧਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। (ਇਹ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ, ਭਾਰਤ ਅੰਦਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ)
* ਡੇਹਰੇ ਵਾਲੇ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਰਨੈਲ ਸਰਦਾਰ ਸੁਧ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਇਮਾਰਤ ਸੰਮਤ 1884 ਵਿਚ ਬਣਵਾਈ।ਮਹਾਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਚੜਾਈ ਗਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਾਲਕੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖੁਬਸੂਰਤ ਪਾਲਕੀ ਹੈ।ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੇਵਾ ਰਾਜੇ ਚੁੰਨੀ ਲਾਲ ਹੈਦਰਾਬਾਦੀਏ ਨੇ ਸੰਮਤ 1801 'ਚ ਕੀਤੀ ਸੀ।ਪਰ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਲਾਲਾ ਸ਼ਾਮ ਦਾਸ ਨੇ 1911 ਈ.ਨੂੰ  ਕਰਵਾਈ ਸੀ।
* ਰਾਵੀ ਦਾ ਕਰਤਾਰ ਪੁਰ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ।ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਜੇ ਕਿਤੇ  ਕਾਰ ਸੇਵਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਾਵੀ ਨੂੰ ਬੰਨ ਬਣਾ ਕੇ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਦੇ ਬਜਾਏ ਕਿਸੇ ਤਰਾਂ ਰਾਵੀ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰਖੀ ਜਾਵੇ।
* ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਪੀਸ ਬਾਣੀ ਬਾਰਹਮਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ।ਇਹ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਆਖਰੀ ਬਾਣੀ ਹੈ।
* ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਹੀ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਦਾ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਸਥਾਨ  ਹੈ।ਹਾਲਾਂਕਿ ਲਿਪੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ। ਜੀ ਬੀ ਸਿੰਘ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੇ 1500 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਸਿਲ-ਲੇਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਗੁਰੂ ਸਹਿਬ ਵੇਲੇ ਇਹ ਲਗ ਪਗ ਖਤਮ ਹੋਣ ਕਿਨਾਰੇ ਸੀ।
* ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਰੁੱਤੇ ਬਾਬੇ ਦੀ ਮੰਜੀ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਹੋਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ (ਪੁਰਾਤਨ ਜਨਮ ਸਾਖੀ)
* ਇਥੋ 5-6 ਮੀਲ ਦੀ ਵਿੱਥ ਤੇ ਪਿੰਡ ਮੀਆਂ ਮਿੱਠੇ ਦਾ ਕਠਿਆਲਾ ਹੈ (ਓਦੋਂ ਕਲਾਨੌਰ ਪਰਗਣੇ ਦਾ ਪਿੰਡ ਨੇਬਾਦੇ) ਜਿਥੇ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਗੋਸ਼ਟ ਅਬਦੁਲ ਰਹਿਮਾਨ (ਮੀਆਂ ਮਿੱਠਾਂ) ਨਾਲ ਹੋਈ ।
* ਕਰਤਾਰਪੁਰ  ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਕੀਰਤਨ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਅਖੀਰ 'ਚ ਰਬਾਬੀ ਆਰਤੀ ਤੇ ਸੋਹਿਲਾ ਪੜਦਾ। ਜਦੋਂ ਸੰਗਤ ਸੋਂ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਦਰਿਆ 'ਹ ਨਾਉਂਣ ਚਲ ਉਠਦਾ। ਚਾਦਰ ਤੇ ਪਰਨਾ (ਅੰਗੋਛਾ) ਬਾਹਰ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ। ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਹੀ ਪਾਣੀ 'ਚ ਖਲੌਤਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ। ਅੰਗੋਛੇ ਨਾਲ ਪੂੰਝ ਕੇ ਕੋਪੀਨ (ਲੰਗੋਟੀ ਜਿਹੀ) ਤੇੜ ਬੰਨ ਲੈਂਦਾ। ਫਿਰ ਚਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਪੁੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਨਾਮ ਕਰਦਾ। ਫਿਰ ਤੇੜ ਚਾਦਰ ਬੰਨ ਲੈਂਦਾ। ਇਕ ਚਾਦਰ ਉੱਤੇ। ਉਪਰੰਤ ਲਹਿਣਾ ਆ ਬਾਬੇ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਇਕ ਵੇਰਾਂ ਲਹਿਣੇ ਨੇ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ ਕਿ ਐ ਬਾਬਾ ਤੂੰ ਤਾਂ ਆਪ ਅਕਾਲ ਨਾਲ ਅਭੇਦ ਹੈ ਫਿਰ ਐਨੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਘਾਲ ਕਿਓਂ? ਬਾਬੇ ਫੁਰਮਾਇਆ "ਬੱਚਾ ਤੁਹਾਡੇ ਥਾਇ ਹਉ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ", ਭਾਵ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਬਾਬਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕੋਲ ਕਰ ਚੁਕਾ ਹੈ। (ਪੁਰਾਤਨ ਜਨਮ ਸਾਖੀ)
* ਬਾਬਾ ਜਦੋਂ ਰਾਵੀ 'ਚ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਲਹਿਣਾ ਬਾਹਰ ਬੈਠਾ ਉਡੀਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਕ ਵੇਰਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਨਾਲ ਲਹਿਣੇ ਦੀ ਕਵਾਇ (ਕਮੀਜ ਵਰਗਾ ਕਪੜਾ) ਭਿੱਜ ਗਈ। ਲਹਿਣੇ ਨੂੰ ਠੰਡ ਲੱਗੀ ਤੇ ਉਹ ਬੇਸੁਰਤ ਹੋ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।
* ਇਥੋਂ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਅਨਿਨ ਭਗਤ ਭਾਈ ਭਾਗੀਰਥ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕ ਗਰੀਬ ਸਿੱਖ ਦੀ ਕੰਨਿਆ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਨ ਲਾਹੋਰੋਂ ਲੈਣ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਲਹੌਰ ਦੇ ਬਣੀਏ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਲੈ ਆਦਾਂ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਸੇਵਕ ਹੋ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਗਿਆ ਤੇ ਓਥੋਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵਨਾਭ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਬਣਾਇਆ।
 ਮਿਲਾਪ ਦੋਦਾ ਇਥੇ ਲਾਗੇ ਹੀ ਇਕ ਪਿੰਡ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸੇਵਕ ਦੋਦੇ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਦੋਦਾ ਪਿੰਡ ਹੀ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਇਹ ਪਿੰਡ ਕਸਬੇ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਧਾਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਸਾਖੀਆਂ 'ਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਦੋਦੇ ਦੇ ਸ਼ੰਕੇ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਵੇਰਾਂ ਰਾਵੀ ਦਰਿਆ ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਦੋਦੇ ਦੇ ਓਦੋ ਸਾਹਿਬ ਕੋਲੋ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ 
Add caption

30

ਕਿ ਰਾਵੀ ਦਰਿਆ ਉਸ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰਾਂ ਹੀ ਰਹੇ।
* ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੀਂਹ - ਸਾਖੀਆਂ 'ਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਵੇਰਾਂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਰਮ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਇਆ ਦਾ ਮੀਂਹ ਵਰਾਇਆ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਹ ਸਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਹਦੂਦ ਅੰਦਰ ਵਾਕਿਆ ਖੂਹ ਵਿਚ ਪਵਾ ਦਿਤੀ ਸੀ।
1614 ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਦਾ ਹੜ੍ਹ :- ਮੁਤਾਬਿਕ 1547 ਈ. ਦੇ ਸਾਲ ਰਾਵੀ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਹੜ੍ਹ ਆਇਆ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਵਸਾਇਆ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਨਗਰ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਧਰਮਸਾਲ ਬਚ ਗਈ। ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਮੁਸਲਮਾਨੀ ਮਕਬਰਾ ਤ ਸਮਾਧ ਵੀ ਬਚ ਗਈਆਂ।
ਏਸੇ ਸਾਲ ਹੀ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪੋਤਰੇ ਧਰਮ ਚੰਦ ਨੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਉਰਲੇ ਪਾਸੇ ਨਗਰ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬਿਕ੍ਰਮੀ 1741 (ਮੁਤਾਬਿਕ 1684 ਈ .) ਨੂੰ ਫਿਰ ਭਾਰੀ ਹੜ੍ਹ ਆਇਆ ਤੇ ਕਬਰ ਤੇ ਸਮਾਧ ਜੋ ਦੋਨੋ ਕੱਚੀਆਂ ਸਨ ਵੀ ਰੁੜ ਗਈਆਂ। ਜਿਸ ਉਪਰੰਤ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਦੋਨੋ ਪੱਕੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੇਦੀਆਂ ਨੇ ਚਾਦਰ ਦੀ ਭਸਮ ਵਾਲੀ ਗਾਗਰ ਕਰਤਾਰਪੁਰੋਂ ਪੁੱਟ ਕੇ ਲਿਆ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਸਰਜੀ ਦੇ ਖੂਹ ਤੇ ਦੱਬ ਦਿੱਤੀ ਜਿਥੇ ਅੱਜ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਿਆਈ
ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰਿਆਈ ਦੇਣ ਸਬੰਧੀ ਸਿੱਖਾਂ ਤੇ ਸਾਹਿਬਜਾਦਿਆਂ ਸਭ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੇਵਲ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਹੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਕੌਤਕ ਸੰਖੇਪ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ :-
(1) ਝੋਨੇ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕੀਮਤੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਦੀਣ (ਘਾਹ ਤੀਲੇ ਆਦਿਕ ਗਿੱਲੇ ਪੱਠਿਆਂ) ਦੀ ਪੰਡ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੈ ਆਏ। (2) ਰਾਤ ਸਮੇਂ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੀ ਮਰਜੀ ਮੁਤਾਬਿਕ ਵੇਲਾ ਦੱਸਿਆ ਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਧੋਕੇ ਲੈ ਆਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਿਨ ਭਾਸਿਆ। (3) ਗੰਦੇ ਚਲੇ (ਹੌਜ਼) ਵਿੱਚੋਂ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਛਾਲ ਮਾਰਕੇ ਗੜਵੀ ਕੱਢ ਆਂਦੀ। (4) ਕਿੱਕਰਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਕੇ ਮਠਿਆਈ ਝਾੜ੍ਹਕੇ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਛਕਾਈ। (5) ਫਰਸ਼ ਤੋਂ ਮੋਈ ਹੋਈ ਚੂਹੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਸੱਟ ਆਏ। (6) ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕੱਚੀ ਦੀਵਾਰ ਢਾਹੀ ਤੇ ਫਿਰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਬਣਾਈ। (7) ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਨੇ ਧਾਣਿਕ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਤਾਂ ਸਭ ਸਿੱਖ ਡਰ ਕੇ ਦੌੜ ਗਏ, ਕੇਵਲ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਹੀ ਸਨਮੁੱਖ ਰਹੇ। (8) ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਰਦੇ ਦੀ ਲੋਥ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਸਤੇ ਕਪੜਾ ਉਠਾਇਆ ਤਾਂ ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਦੀ ਦੇਗ ਨਿਕਲੀ।
 ਮੱਘਰ 1594 ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਮੁਤਾਬਿਕ 1537 ਈ: ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਪਾਲਕ ਤੇ ਸਰਬ ਗੁਣ ਭਰਪੂਰ ਲਾਇਕ ਦੇਖ ਕੇ ਗੁਰਿਆਈ ਦੀ ਗੱਦੀ ਸੋਂਪ ਕੇ ਨਾਮ 'ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ' ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਗੁਰਿਆਈ ਦੇ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਡੂਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਗੁਰਿਆਈ ਦੇਣ ਤੇ ਕਰਤਾਰ ਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਰਹੁਰੀਤ ਬਾਰੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਲਿਖਦੇ ਹਨ :-
ਬਾਬਾ ਆਇਆ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਭੇਖ ਉਦਾਸੀ ਸਗਲ ਉਤਾਰਾ॥ ਪਹਿਰ ਸੰਸਾਰੀ ਕਪੜੇ ਮੰਜੀ ਬੈਠ ਕੀਆ ਅਵਤਾਰਾ॥ਉਲਟੀ ਗੰਗ ਵਹਾਈਓਨ ਗੁਰ ਅੰਗਦ ਸਿਰ ਉਪਰ ਧਾਰਾ॥ ਪੁਤੀਂ ਕੌਲ ਨ ਪਾਲਿਆ ਮਨ ਖੋਟੇ ਆਕੀ ਨਸਿਆਰਾ॥ ਬਾਣੀ ਮੁਖਹੁ ਉਚਾਰੀਐ ਹੋਇ ਰੁਸ਼ਨਾਈ ਮਿਟੈ ਅੰਧਾਰਾ॥ਗਿਆਨ ਗੋਸ਼ ਚਰਚਾ ਸਦਾ ਅਨਹਦ ਸ਼ਬਦ ਉਠੇ ਧੁਨਕਾਰਾ॥ਸੋਦਰ ਆਰਤੀ ਗਾਵੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਜਾਪ ਉਚਾਰਾ॥ ਗੁਰਮੁਖ ਭਾਰ ਅਥਰਬਣ ਧਾਰਾ ॥ (ਵਾਰ ਪਹਿਲੀ ਪਉੜੀ 38)
ਏਸ ਪਉੜੀ ਵਿਚ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਸੰਸਾਰੀ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਉਦਾਸ ਦਾ ਭੇਖ ਲਾਹ ਦਿਤਾ। ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਿਆਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਥੋਂ ਦੀ ਰਹੁਰੀਤ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਣ ਤੇ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪਾਠ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਤਵਾਰੀਖਾਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਆਸਾ ਜੀ ਦੀ ਵਾਰ ਦਾ ਪਾਠ ਤੇ ਕਥਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਦੁਪਹਿਰੇ ਲੰਗਰ ਵਰਤਦਾ ਸੀ, ਤੀਜੇ ਪਹਿਰ ਫੇਰ ਕੀਰਤਨ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਪਰੰਤ ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪਾਠ ਹੋ ਕੇ 'ਗਗਨ ਮੈ ਥਾਲੁ ਰਵਿ ਚੰਦ ਦੀਪਕ' ਸ਼ਬਦ ਦੁਆਰਾ ਆਰਤੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਚੋਲਾ ਸਾਹਿਬ

ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਇਕ ਪਵਿਤਰ ਚੋਲਾ ਜੋ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਈਰਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸਮੇਂ ਇਸਫਾਹਾਨ ਸੂਬੇ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਸੀ ਬਾਦ ਵਿਚ ਪੰਚਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ  ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਕੋਲ ਪ੍ਚ ਗਿਆ। ਉਨਾਂ ਇਹ ਚੋਲਾ ਬੁਖਾਰੇ ਦੇ ਇਕ ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੱਖ ਤੋਤਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਖਸ਼ ਦਿਤਾ । ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੋਤਾ ਰਾਮ ਦੀ ਉਲਾਦ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੀ।ਬਾਬਾ ਕਾਬਲੀ ਮਲ ਬੇਦੀ ਨੇ  ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਚੋਲਾ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਬੁਖਾਰੇ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਦਾ। ਅੱਜ ਡੇਰਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਵਿਖੇ ਸੁਰੱਖਅਤ ਰਖੇ ਗਏ ਇਸ ਪਵਿਤਰ ਚੋਲਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹਰ ਸਾਲ 3 ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਖੁਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਲਗਦਾ ਹੈ।
ਗਿਆਨੀ ਗਿਆਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਬਾਰੇ ਲਿਖਤ ਵਿਚੋਂ

ਪੱਖੋ ਕੇ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ। ਏਥੇ ਅਜਿੱਤੇ ਰੰਧਾਵੇ ਚੌਧਰੀ ਨੂੰ ਰਿਧੀ 'ਸਿੱਧੀ' ਬਖਸ਼ੀ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸੱਸ ਸੋਹਰੇ ਨੇ ਫਕੀਰੀ ਭੇਖ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਤਾਨੇ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅਡੋਲ ਰਹੇ। ਜਦ ਪਰੋਹਤ ਸਿੱਖਮਤ ਦੇਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਆਪ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਿਆ (ਸੁਆਮੀ ਪੰਡਤਾ ਤੁਮ ਦੇਹੁ ਮਤੀ ਮੈਂ ਕਿਤ ਬਿਧ ਪਾਵਓ ਪ੍ਰਾਨਮਤੀ) । ਮਕਾਨ ਪੱਕਾ ਹੈ, ... ਸਮਾਧ ਤੇ ਕਬਰ ਦੋਨੋਂ ਯਾਦਗਾਰਾਂ ਸੰਮਤ 1741 ਨੂੰ ਦਰਯਾ ਰਾਵੀ ਵਿਚ ਬਹਿ ਗਈਆਂ। ਓਥੋਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਬੁਧ ਸਿੰਘ ਦੂਦੇ ਗੋਤ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਨੇ ਧਰਮਸਾਲਾ ਪੱਕੀ ਬਣਵਾ ਦਿਤੀ।Ð

31

ਕੇਂਦਰ ਐਂਵੇ ਅੱਕੀਂ ਪਲਾਈਂ ਹੱਥ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬ ਅਸੈਂਬਲੀ 'ਚ ਤਰੀਕ 1-10-2010 ਨੂੰ ਲਾਂਘੇ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਮਤਾ ਸਰਬਸਮਤੀ ਨਾਲ ਪਾਸ ਹੋ  ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਕੇਂਦਰ ਵੱਲੋਂ ਮਤੇ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਕ ਦਬਾਈ ਰੱਖਣਾ ਲੋਕਤੰਤਰ ਨਾਲ ਕੋਝਾ ਮਜਾਕ ਹੈ ਤੇ ਸਮੁੱਚੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕੌਮ ਦੀ ਇਕ ਤਰਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਹੈ।
 ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਲਾਂਘਾ ਖੁੱਲਵਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਅਕਤੂਬਰ ਸੰਨ 2010 ਨੂੰ ਸਰਬ ਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਮਤਾ ਪਾਸ ਹੋਇਆ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸ੍ਰ: ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਖੁੱਦ ਮਤਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜਤਾ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਨਿਰਮਲ ਸਿੰਘ ਕਾਹਲੋਂ ਸਪੀਕਰ ਪੰਜਾਬ ਅਸੈਂਬਲੀ, ਸੇਵਾ ਸਿੰਘ ਸੇਖਵਾਂ ਅਤੇ ਕੈਪਟਨ ਬਲਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਠ ਦੀ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕਰਾਉਣ ਵਿਚ ਖਾਸ ਭੁਮਿਕਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਅਮਰੀਕਨ ਸਿੱਖਾਂ ਰਛਪਾਲ ਸਿੰਘ ਢੀਂਡਸਾ, ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ, ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਮੱਲੀ ਨੇ ਇਸ ਮਤੇ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਾਉਣ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਉਪਰਾਲੇ ਕੀਤੇ।

ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਪੰਜਾਬ ਅਸੈਂਬਲੀ ਨੇ ਸਰਬ ਸੰਮਤੀ ਨਾਲ ਮਤਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕੇਂਦਰੀ ਦੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਤੁਰੰਤ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਤੇ ਲਾਂਘਾ ਖੁੱਲਵਾਉਣ ਲਈ ਉਪਰਾਲੇ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੇ ਬਜਾਏ ਕਾਂਗਰਸੀ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਗੂੰਗੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀ ਬੇਇਜਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਸਰਕਾਰ ਨੇ। ਅਸੈਂਬਲੀ ਨੇ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਲੋਕ ਤੰਤਰ ਦੀ। ਕਾਂਗਰਸੀ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਇਸ ਚੁੱਪ ਨੇ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਅਸਲੀ ਚਿਹਰਾ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਅਜਿਹਾ ਬਿਲ ਪਾਸ ਕਰੇ ਜੋ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਜਾਂ ਨਜਰਅੰਦਾਜ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਿੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਡਾ: ਮਨੋਹਰ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਜਾਂ ਮਹਾਂਰਾਣੀ ਪ੍ਰਨੀਤ ਕੌਰ ਜੋ ਖੁੱਦ ਇਸ ਮੰਗ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਖਲੋਂਦੇ ਰਹੇ ਨੇ, ਇੰਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਕਿ ਤੁਰੰਤ ਕੇਂਦਰੀ ਵਜ਼ਾਰਤ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਅਸਤੀਫੇ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣਾ ਵਿਰੋਧ ਕੇਂਦਰ ਕੋਲ ਜਤਾਉਦੇ।ਗਿੱਲ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਲਾਂਘੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੁੱਦਈ ਰਹੇ ਵਜਾਰਤ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ ਇਕ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਕਰ ਗਏ। ਹੁਣ ਵਜਾਰਤ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ।
ਓਹੋ ਕੇਂਦਰ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਕੈਲਾਸ਼ ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਮੰਦਰ ਵਾਸਤੇ ਚੀਨ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦਰ ਤੱਕ ਜਾਣ ਵਾਸਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਲਾਂਘਾ ਦੇਵੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਸਲਾ ਕਿਸੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਜਾਦ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਐਨੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਓਹੋ ਦੇਸ਼ ਅੱਜ ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਵਿਤਕਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਜੱਥੇਦਾਰ ਕੁਲਦੀਪ ਸਿੰਘ ਵਡਾਲਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਿੱਖ ਪਿਛਲੇ 10 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲਾਂਘੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਰਸਤਾ ਦੇਣ ਨੂੰ ਸਹਿਮਤ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂ ਕਿ ਲਾਂਘੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਤੇ ਆ ਕੇ ਕਾਂਗਰਸੀ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜੁਆਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਗੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੂਤਰਾਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਹਿ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਂਦਰ ਇਹ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਂਘਾ ਖੁੱਲਣ ਨਾਲ ਦਹਿਸ਼ਤ ਗਰਦੀ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਵੱਧ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਨੁਕਤਾ ਸਰਾਸਰ ਬੇ-ਬੁਨਿਆਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਰਤੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਹੱਦ ਅੰਦਰ ਜਾਣਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀਆਂ ਏਧਰ ਆਉਂਣਾ ਹੈ।
ਪਿਛੇ 19/20 ਜੁਲਾਈ 2011 ਨੂੰ ਕੁਝ ਪੰਜਾਬੀ ਟੀ ਵੀ ਚੈਨਲਾਂ ਤੇ ਗੁਪਤਚਰ ਅਜੈਸੀਆਂ ਨੇ ਲਾਂਘੇ ਮੁਤੱਲਕ  ਵੱਡਾ ਗੁਮਰਹਾਕੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪੇਗੰਡਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਜਿਹੜਾ ਲਾਂਘੇ ਦੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਨੂੰ ਮਨਜੂਰੀ ਦਿਤੀ ਹੈ ਇਸ ਵਿਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਕੋਈ ਡੂੰਗੀ ਸਾਜਿਸ਼ ਹੈ। ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਸਿੱਖ ਨੇ ਵੀ ਉਹ ਖਬਰ ਦੇਖੀ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਲਾਂਘੇ ਖਿਲਾਫ ਪ੍ਰਾਪੇਗੰਡਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਜੇ ਦੀ ਗਲ ਇਹ ਕਿ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਕਰਤਾਰਪੁਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰਂ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਗਈ।ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਭਰਿਆ ਹੈ ਜੇ ਕੋਈ ਸਰਕਾਰ ਆਪਣੀ ਹੀਕਿਸੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲ ਵਿਤਕਰਾ ਕਰੇ ਤਾਂ।

ਸਿੱਖ ਬਿਨਾਂ ਪਾਸਪੋਰਟ ਲਾਂਘਾ 10 ਸਾਲ ਤੋਂ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹਨ ਪਰ ਸੰਨ 2004 ਵਿਚ ਏਸੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਨਗਰ- ਮੁਜਫਰਾਬਾਦ ਬੱਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਪਾਸਪੋਰਟ ਦੇ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਠੋਸ


32

ਮੰਗ ਦੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਇਜ਼ਤ ਹੈ। 5 ਸਤੰਬਰ 2011 ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਗਿਆ ਤੇ ਓਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਖੁੱਲਾ ਲਾਂਘਾ ਦੇ ਦਿਤਾ ਭਾਰਤੀ ਜਮੀਨ ਵਿਚੋਂ।ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿਤਾ ਕਿ ਸਿੱਖ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਦੂਸਰੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਹਨ।
ਸਿੱਖ ਆਪਣੇ ਬਾਨੀ ਦੇ ਅੰਤਮ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਅ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਜਰਾ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਹਰਦਰਦੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਤੇ ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪੈਂਤੜੇਬਾਜੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਗੋਲੀ (ਲਾਲੀ ਪੋਪ) ਦੇ ਕੇ ਵਰਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਏਸੇ ਤਰਾਂ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। 3 ਮਾਰਚ 2011 ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸਰਨਾ ਰਾਹੀਂ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਇਕ ਗੇਟ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਕ ਗੇਟ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਹੀ ਸਿਰ। ਏਹੋ ਜਿਹੀ ਫਜੂਲ ਇਮਾਰਤਸਾਜੀ ਵਾਸਤੇ ਬੇਈਮਾਨ ਕੇਂਦਰ ਨੇ ਫਿਰ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਤੇ ਕਾਰ ਸੇਵਾ ਵਾਲੇ ਬਾਬੇ ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ ਕੋਲੋਂ ਟੱਪ ਲਵਾ ਕੇ ਇਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੇ ਮਤੇ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਜੁਤੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਯਾਦ ਰਹੇ ਇਹ ਓਹੋ ਬਾਬਾ ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ ਹਨ, ਜਿੰਨਾਂ ਰਾਂਹੀਂ ਕੇਂਦਰ ਨੇ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਪ੍ਰਥਮ ਮੀਰੀ-ਪੀਰੀ ਸਿਧਾਂਥ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ (ਕਿਲਾ) ਲੋਹਗੜ੍ਹ ਨੂੰ ਢਹਾਇਆ ਸੀ। ਯਾਦ ਰਹੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦਾ ਲੋਹਗੜ੍ਹ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਨ ਵਾਲਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਥੇ ਛੇਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਸੀ ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਤੋਪ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਇੰਨਾਂ ਤਲਖੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਜਿਆਦਤੀਆਂ ਭੁਲਾ ਕੇ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਲਾਂਘਾ ਤੁਰੰਤ ਖੋਲੇ ਤੇ ਅਮਨ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਇਕ ਮੌਕਾ ਦੇ ਕੇ ਤਾਂ ਦੇਖੇ। ਜੇ ਸਚਮੁੱਚ ਕੇਂਦਰ ਖਿੱਤੇ ਵਿਚ ਅਮਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ।Ð

33

Continue Reading | comments

VADH BACHEY

What's New?

Issue 8

Issue xix

 

Punjab Monitor